Toplum önüne çıkma korkusunu yenmek çok kolay
Sen alanında en iyisisin. Bu pozisyona nasıl geldiğini anlatacak çok şeyin var bunu mutlaka paylaşmalısın. İlk başta kendi beyninde bir canlandırma yapıyorsun ve her şey çok güzel geçiyor evet bunu mutlaka anlatmalısın hemen hazırlığa başlıyorsun ve konuyu anlatmak için kürsüye çıkıyorsun, aman Allah’ım! bu da ne her yerin titriyor, yıllarca bildiğin ve herkesten başarılı olduğun konuları anlatacaksın ama ne yazık ki hiçbiri aklında değil. İçinde bir heyecan ve korku belirlemeye başladı oysa sen her şeyi biliyorsun ama ağzından bir kelime çıkmıyor tüm dinleyiciler bu başarıyı nasıl yakaladığını dinlemek için can kulağıyla ağzından çıkan kelimelere bakıyor ve sen heyecandan hiçbir şey söylemeden kürsüden iniyorsun. Bütün hayallerin yıkıldı herkes senin aslında başarılı olmadığını konuşuyor bu başarıyı başka birilerine ait olduğu dedikoduları yayılmaya başlıyor sen bunları duyunca birden kendini savunmak için tekrar kürsüye çıkmak istiyorsun oysa o şans bir defaya mahsus verilmişti. Artık kendine güvenin kalmamıştır. Bu korkunun nedenini araştırıyorsun. Neden bütün bilgiler o an aklından uçmuştu ve uzamanlar şöyle diyor;
“ Toplum karşısında, mikrofon ve kamera karşısında konuşurken yüzleştiğiniz en büyük engel, korku ve heyecandır. İlk defa yaptığınız her iş önce heyecan ve korku oluşturur. Korku anında dolaşma sistemi içerisinde, gerginlikle orantılı olarak aşırı kortizol salgılar. Bu durum düşünce akışını engeller. Kişi bu anda olumlu duygularını kaybeder. Daha ileri düzeyde elleri ve hatta tüm vücudu titrer. Kalp çarpması ve kan dolaşımı hızlanır. Davranışların kontrol edilmesi zorlaşır. Adrenalin seviyesi yükselir, eller ve koltuk altları terler, ağız kuruluğu başlar, ses titremeleri oluşur …”
Korkuları yenmek öğrenilebilir mi? Her insan için bu sorun var mıdır? Soru sormaya başlamışsan şanslısın bütün bunların çözümü vardır ilk başta kendinizi tanımaya başla
Sen kimsin? Kendini nasıl tanımlarsın?
Geçmişinde yaşanmış olayları göz önüne alarak bu cevabı bulabilirsin. Bu iş için günlük tut birçok faydasını göreceksin.
Kendini tanımlama mekanizmaları nelerdir?
Bunlar bir yaşam boyu geliştirdiğin ve düzenli olarak kullandığın “Sinirliyim, utangacım, sakarım, unutkanım …” gibi ait olumsuz ve “Sevilmeye değerim, müzikte iyiyim, sempatiğim, çalışkanım …” gibi olumlu tanımlayıcılarındır(etiketlerindir).
Kürsüden inmen bu olumsuz etiketlerinden dolayı olmuştu, eğer biraz daha sabırlı olsaydın heyecanının giderek azaldığını fark edecektin. “Demek ki her insan heyecanlanır bu korkuyu yenmek için olmalı ki açılış konuşması uzun sürer. “
Olumsuz etiketler yüzünden şuan hayatım mahvoldu bunlardan bir an önce kurtulmalıyım
Olumsuz etiketleri olumluya çevirmeye başlayarak onlardan kurtulmak mümkündür. Her şeye pozitif açıdan bakmak lazım burada pembe gözlük takıp polyannacılık yap demiyoruz eğer ortada senin hayatını olumsuz yapacak etkenler varsa bunu kaldırmak için bir güce ihtiyacın var o yüzden hayata olumlu gözlerle bakman lazım. Sorunlar her insan için vardır ve önemli olan başımıza bir kötü olayın gelmesi değil onu lehimize çevirmek ve vicdanımızın rahat olmasıdır. O gün kürsüden indiğin için hayatının mahvolduğun düşünüyorsun ve bu sorunu olumsuz etiketlere bağlayarak istemeden aynı şeyi yapıyorsun.
İyi de olumsuz etiketlerden nasıl kurtulacağım?
Olaya şöyle bakarak “O gün kürsüden inmeseydim bu sorunum ömrüm boyunca devam edecekti belki başıma daha da kötü olaylar gelebilirdi, artık böyle hataya kapılmayacağım. Sarsılan imajımı kurtarmak için neler yapabilirim? ” diyerek kurtulabilirsiniz. Unutma Edison ampulü bulmak için bin defa hata yaptığı halde başarıncaya dek vazgeçmedi ve hep olumlusunu düşündü. Edison’un yaptığı polyannacılık mıydı?
Etiketlerden kurtulmak ve özgüveni geliştirmek
Beynin emrine amadedir. Sen ne istersen beyin onu yapar eğer mutlu olmak istersen sadece mutlu olmayı iste. Olumsuz etiketler beynindeki otomatik emirlerdir yani sen o emri vermeseydin beynin yapmayacaktı o yüzden kendi beynini suçlamaya gerek yok. Hemen ona daha önce verdiğin emirleri yapmamasını söyle artık otomatik emir verirken dikkatli ol. Otomatik emirler senin etiketlerdir o yüzden etiketlere dikkat etmeye çalış ve özgüveni kaybetmemenin yollarını ara.
Bu etiketler nasıl oluştu ve kendine olan özgüvenin nasıl azaldı?
İletişimi azaltan olumsuz etiketlerin birçok sebebi olabilir o yüzden hayatta yaptığın her davranışlara dikkat etmelisin. Bu sebepler;
- Zihinsel gerilik,
- Hayatta hep bir noktaya odaklanmak, bilgisayar kullanıcılarında çok sık rastlanır. Online kolik olmanın sebebi de budur.
- Yanlış öğretim yöntemleri,
- Yetersiz konuşma ve dinleme yöntemleri. Bütün insanların bizi dinlemesini isteriz oysa biz karşı tarafı dinlemeyi biliyor muyuz?
- Elverişsiz çevresel etkenler; suskun evler, anne-baba ile özdeşleşme yokluğu, soğukluk…
- İşitme bozuklukları gibi engeller olabilir günümüzde engellilerin başarılarını görünce bu da düşündürücü oluyor.
- …
Sıralanabilir.
Özgüveni geliştirmek ve etiketlerden kurtulmak için neler yapılmalı?
İlk etapta kendine bir hedef belirle ve kendini iyice tanımaya çalış. En kuvvetli rüzgâr bile yolunu bilmeyen gemiyi limanına ulaştırmaz.
Kendi evini düşün eğer sen mobilyaların yerini hiç değiştirmezsen zamanla ev sana sıkıcı gelecektir hatta temizliği yapmadığını düşün ev artık yıkılmaya yüz tutacaktır. Zihnin de evin gibidir zihnini sürekli canlı tut onu otomatiğe bağlamayı bırakmalısın. Her zaman işe giderken gittiğin yoldan farklı bir yola sapman ona çok şey katacaktır, küçük şeylere dikkat et ve beynini ödüllendirmeyi öğrenmelisin. Korkuyu yenmenin başka yolu var mı?
Yararlanılan kaynaklar ;
Tüm detaylarını en ince ayrıntısına kadar anlatılmış güzel bir kaynak.
Etikili konuşmak için bir kaç yöntem sunulmuş.
Toplum önünde etkili ve başarılı konuşma
Birol Vural’ın bu kitabı bir çok yönde size ışık tutacaktır.
Benzer Konular
Etiketler:beyin, heyecan, kişsel gelişim, korku, ozguven, sunum, toplum
Kategori: kendini gelistirme teknikleri Yorumlara Abone ol: RSS 2.0
06 Mayıs 2011, 20:32 tarihinde
bendede aynı sorun mevcut.tahtaya kalkıp bir konu anlatacağm zaman yada hocanın bana kitap okutturacağı zaman heyecan yaparım hatta ısrarla reddederim okumayı.tahtaya çıktığımda sınıftaki herkese bakarım ama hiçbirini görmem tek düşündüğüm içinde bulunduğum ruhsal haldir.bizim fizik hocasındada böyle bir sorun varmış.bu yüzden o bize destek olmak için bizi sürekli tahtaya kaldırır.çünkü küçük yaşta bu problemi yenmemiz gerektiğini söyler..ben kalkmak için hiç gönüllü olmadm.geçen bana kalk ddi kalktım.konu anlatmadan önce biraz oyalandım tahtaya bişeyler yazdm espri falan yaptm derken heyecan biraz geçti ve konuyu rahatça anlattm..ama herkes bu fizikçi gibi dğl işte başka konularda ne yapacağımı bilmiyorum =/
08 Mayıs 2011, 22:19 tarihinde
sizinkiler de birşey mi… ben kekemeyim kendimi anlatamıyorum hergün her ortamda dışlandığımı hissediyorum…ben acı çekerken diğerlerine çok komik geliyo deliriyorum…her an her yerde yatak da dahi geleceğimi düşünüp bi sonunu göremiyor,günden güne zayıflıyorum… dünyadan uzaklaştıkça uzaklaşıyorum… ölüm benim tek çarem…
09 Mayıs 2011, 18:29 tarihinde
becan işe girme sınavlarından geçip mülakatlarda heyecandan konuşamıyorum kalbim çarpıyor sesim titriyor söyleyeceklerim kafamdan siliniyor bunu nasıl yenebilirim lütfen bana yardım edin
11 Mayıs 2011, 11:02 tarihinde
Heyecanı yenmek icin;
Heyecanlandıgınız konuyu düşünmek sizi daha cok strese sokacaktır. Bu yüzden kendinizi birşeylerle oyalamanız gerekmektedir, özellikle fiziksel hareketler kaslarınızı daha cok rahatlatacak kasılmanızı engelleyecektir.Yani spor yapmanız sizi rahatlatacaktır, zihinizi oyalamak icin ise kitap okumak faydalı olacaktır.Tabi bu önerilerimiz bir kaç gün sonra gercekleşecek olaya heyecanlandıgınız durum icin gecerlidir
Toplum icinde bir soruya cevap vermekten, yemek yemekten sıkıldıgınız durumlarda ise sizin özgünevinizin eksik oldugunu göstermektedir bunu aşmanın yolları ise kendinizi iyi hissetmeniz gerektiren seyleri yapmakta.misal güzel giyinmek toplum icinde sizin kendinizi rahat hissetmenizi sağlayacaktır
konusurken kekelemenizi yenmek icin de sesli kitap okuyunuz, hem etkili konusmanızı saglayacak hemde her konuda fikirlerinizi rahat söylemenizi saglayacaktır.
UNUTMAYIN: hic kimse sizden daha iyi degil.. Zamanla aşılacak bir durum.
ne kadar sosyelleşirseniz o kadar kendinizi rahat hissedeceksiniz.
18 Mayıs 2011, 17:59 tarihinde
ya bendede aynı sorun war. bugün üniversitede bi konu anlatmam gerekiyordu. sınıfta da pek fazla kişi yoktu. anlatma sırası bana gelince tahtaya cıktım ama orada bi heyecan bastı anlatmadan yerime oturdum. 2ci defa yine denedim olmadı. diğer anlatanlara baktım ne güzel anlatıyolar. ben anlatım yaparken beni dinlemelerini istemiyorum. herkes başka işle meşgul olursa daha iyi anlatırm. ve bunun çaresinin bütün bu sorunları yaşayanları toplayp bir sınıfta teker teker konuşturmak olacağını düşünüyorum. yani ben öyle düşünüyorum ama oda cok zor tüm heyecanlıları nasıl toplaycz
19 Mayıs 2011, 03:50 tarihinde
benım eğer tanımadığım bi ortam var ve yanım da samimi arkadaşlarım yok ve yabancılar varsa ben yemek yiyemem kendimi de sanki şartlandırıyorum gitmeden önce ben burda yemek yiyemem diye . çok sunum yaptım üniv de heyecan başlıyor ama başarılı şekıl de heyecan olsa da bi şekıl de bıtırıyorum .ses titremesi oluyo tabi . ne bilim ezik olarak yetişmekten mı oluyo ikinci planda olmaktan mı oluyo bunlar bşlmiyorum ama yeri gelir bi piste çıkıp mlletin için de kımsden çekınmeden oynarım . diger tanımadık insanlarla konuşmak yada güzel bi kızla yeri gelir çekınmem yeri gelir şekıl olurum . arkadaşlar demek istediğim ben kendimi sevıyorum benı tanıyanlarda beni çok sevıyorlar . onlarla mutluyum . koskoca adam olduk bı toplum için de karnımızı doyuramıyoruz rahatlık istıyorum ama saygıdan ödün vermeden çok şey mi istiyorum bitsin istiyorum artık .. TAVSİYELER ACIGIM HER ZAMAN . MUTLU VE RAHAT GÜNLERİNİZ OLSUN İNŞALLAH .
19 Mayıs 2011, 13:38 tarihinde
sosyal fobinin utangaçlığın en etkili ilacı var ayrıca titremeninde var biliyorum ben kullandım çok ii geldi oldukça memnunum
22 Mayıs 2011, 16:40 tarihinde
eskiden aşırı şekilde utangaçtım.toplum karşısında heyecandan hiç birşey yapamıyordum yüzüm aşırı şekilde kızarıyordu.bi de rezil oduğumu düşününce daha kötü olup ağlıyordum.sonra kimsenin benim hakkımda düşündüğü şeyleri önemsememeye karar verdim.benim için utangaçlık diye bi şey kalmadı.hiç heyecan hissetmeden şiir okuyabilecek hale geldim.bence milletin sizin hakkınızda ne düşündüğünü önemsemeyince utangaçlık kalmıyor.
31 Mayıs 2011, 08:43 tarihinde
bence kimsenin düşüncelerini önemsemediğin için değil bu durumun ayşegül. yavaş yavaş o hale gelmişsin. utangaç biri asla başkasının düşüncelerini göz ardı edemez. asla
31 Mayıs 2011, 19:21 tarihinde
nerrone kekeme olabilirisin bundan utanmana gerek yok sadece bunun senin suçun olmadıgını bil zaten milyonlarca insanda bu sorun var ve tedavileri çok kolay kolayca kurtulabilirsin bi 15 gün ugraşla benimde konuşma problemim vardı artık yok kurtulursun çok kolay bişey
04 Haziran 2011, 14:45 tarihinde
ben sınıfta 1 cümle okumakta titriyorum bilmiyorum niye?
11 Haziran 2011, 01:19 tarihinde
cilginsello bu ilacın adını alabilir miyim????
14 Haziran 2011, 15:25 tarihinde
arkadaşlar haftaya pikniğe gideceğiz ve ben kalabalığın içinde elim kolum titreyecek rezil olacam diye korkuyorum bana ne yapmam konuşunda veye bu ilaç konusunda yardımcı olun lütfeennnn:(((
21 Temmuz 2011, 20:26 tarihinde
selam arkadaslar,2 hafta sonra işyerinde 30 kişi önünde yaklaşık yarım saatlik bir sunum yapmam gerekecek,ama ne yazık ki ben de topluluk içinde birşeyler okur ya da konuşurken cok fazla heyecanlananlardanım,kalp atışlarım o kadar hızlanıyo ki ağzımdan cıkıcak sanıyorum,sesim ellerim tüm vücudum titriyo:(bu durum ortaokul sonda cıktı o zamana kadar tüm konu anlatımlarını ben yapardım gayet rahat:/ işim gereği bundan sonra bu tür sunumlarım artacak,ben arkadasları arasında sevilen cok dışa dnük biriyim , ancak konu topluluğa bişeyler anlatmaya gelnce ben ben olmaktan cıkıyorum kendiime inanamıyorum neden bu kadar heyecan yapar bi insan halbuki cok rahat ileişim kurabilen biriyim.care arıyorum,hakikaten bir araya gelip bişeyler mi yapsak :/
17 Ağustos 2011, 01:15 tarihinde
benim sonradan çıkan sorunum bu ağzımdan kelimeyi çıkartamıyorum ama sinirlendiğimde falan bu sorunum aklıma gelemdiği için hiçbirşey olmuyor ama diğer zamanlar hep aklımda bir çok şansı teptim bu yüzden beni kurtarın bu sorundan sıkıldım artık
bende hayallerimin peşinden gitmek istiyorum tek sorun bu 
24 Ağustos 2011, 14:15 tarihinde
arkadaşlar çok heyecanlı bi yapım va.telefonla konuşurken bilem yüzüm kızarıyo bu durumdan nefret ediyorum kendimi çok kötü hissedyorm doktora gitmeye karar werdim sizce bi faydası olur mu yorumlarınızı bekliyorum…
06 Eylül 2011, 02:37 tarihinde
Selam arkadaşlar ayni sorun bendede var sanirsam benimki baya bi ust safa(8 yıldır online oyun oynarim)orta okula kadar rahat bir kişilige sahip utangac ve heyecan korkusuna kapılmayan biriydim ne olduysa lise yıllarında oldu online oyunla birlikte hayatim alt ust oldu berbere gitmekten bile cekinirdim.Bakkala gitmeye korkardim heyecan yapcam diye antisosyalin en ust seviyesindeydim kendimce.Bu olayi tek başima yencegimi anladim kendimi en alt seviyeden başlattim her gun berbere gidip saclarimi yaptirirdim git gide buyudu bu iş insanlarla diyolog yapacagim bir iş buldum ilk gunleri zor oldu beyin kabullendikten sonra 40 yıllık o işi yapiyomuş gibi hissettim ve belli ortamlarda sohbeti başlatmaya başladim işin formulu degişik insanlar bulun ve sohbet edin ne kadar heyecanli olsanizda her zmn level atlicaksinizdir
08 Eylül 2011, 15:42 tarihinde
arkadaşlar hepinize selamlarederim.Gördüüm kadarıyla hemen hemen hepimiz bu konudan muzdarip durumdayız.Şuan askerdeyim ve inanın insanböyle ortamlarda daha çok zorlanıyor.Yani her dakika başı kendini tanıtıyorsun,komutan kızacak mı diye depresif bir hal alıyorsun.İnanın heyecan veya panik atak gibi sorunlar yaşayan arkadaşların çok zorlanacağı bir yer.Fakat size şunun için bunları söylüyorum değerli kardeşlerim;ben çocukluktan beri konuşma bozukluğu çektim.İnsanların önünde çok aciz düştüğüm zamanlar oldu,kendi kendime çok ağladım,hatta Allah’a bile isyan ettim neden böyle yarattın beni diye..Uzun yıllar kendimi tanımaya çalıştım,acaba sorun neredeydi? Depresyon ilacı kullandım yıllarca ama sonunda sorunun zihnimde olduğunu gördüm.Önemli olan kendini küçük görmeyecek ve değersiz hissetmeyeceksin.Şuan Binbaşı bile karşıma çıkıp kasılıyor olsa bile,içimden hep şunu söylüyorum”Sen de benim gibi çamurdansın dostum”..Yazacak çok şey var arkadaşlar ama benden size tavsiye kendinizi geliştirin(ingilizce öğrenin),sesli kitap okuyun,olaylara pozitif bakın ve kimsenin sizden üstün olmadığını düşünün.İnanın herkesin bir iki sorunu var gözünüzde büyütmeyin kardeşlerim.Çok selam eder Allah’a emanet ederim hepinizi….