Toplum önüne çıkma korkusunu yenmek çok kolay

10 Eylül 2007 - performansi

Sunum Sen alanında en iyisisin. Bu pozisyona nasıl geldiğini anlatacak çok şeyin var bunu mutlaka paylaşmalısın. İlk başta kendi beyninde bir canlandırma yapıyorsun ve her şey çok güzel geçiyor evet bunu mutlaka anlatmalısın hemen hazırlığa başlıyorsun ve konuyu anlatmak için kürsüye çıkıyorsun, aman Allah’ım! bu da ne her yerin titriyor, yıllarca bildiğin ve herkesten başarılı olduğun konuları anlatacaksın ama ne yazık ki hiçbiri aklında değil. İçinde bir heyecan ve korku belirlemeye başladı oysa sen her şeyi biliyorsun ama ağzından bir kelime çıkmıyor tüm dinleyiciler bu başarıyı nasıl yakaladığını dinlemek için can kulağıyla ağzından çıkan kelimelere bakıyor ve sen heyecandan hiçbir şey söylemeden kürsüden iniyorsun. Bütün hayallerin yıkıldı herkes senin aslında başarılı olmadığını konuşuyor bu başarıyı başka birilerine ait olduğu dedikoduları yayılmaya başlıyor sen bunları duyunca birden kendini savunmak için tekrar kürsüye çıkmak istiyorsun oysa o şans bir defaya mahsus verilmişti. Artık kendine güvenin kalmamıştır. Bu korkunun nedenini araştırıyorsun. Neden bütün bilgiler o an aklından uçmuştu ve uzamanlar şöyle diyor;

“ Toplum karşısında, mikrofon ve kamera karşısında konuşurken yüzleştiğiniz en büyük engel, korku ve heyecandır. İlk defa yaptığınız her iş önce heyecan ve korku oluşturur. Korku anında dolaşma sistemi içerisinde, gerginlikle orantılı olarak aşırı kortizol salgılar. Bu durum düşünce akışını engeller. Kişi bu anda olumlu duygularını kaybeder. Daha ileri düzeyde elleri ve hatta tüm vücudu titrer. Kalp çarpması ve kan dolaşımı hızlanır. Davranışların kontrol edilmesi zorlaşır. Adrenalin seviyesi yükselir, eller ve koltuk altları terler, ağız kuruluğu başlar, ses titremeleri oluşur …”

Korkuları yenmek öğrenilebilir mi? Her insan için bu sorun var mıdır? Soru sormaya başlamışsan şanslısın bütün bunların çözümü vardır ilk başta kendinizi tanımaya başla

Sen kimsin? Kendini nasıl tanımlarsın?

Geçmişinde yaşanmış olayları göz önüne alarak bu cevabı bulabilirsin. Bu iş için günlük tut birçok faydasını göreceksin.

Kendini tanımlama mekanizmaları nelerdir?

Bunlar bir yaşam boyu geliştirdiğin ve düzenli olarak kullandığın “Sinirliyim, utangacım, sakarım, unutkanım …” gibi ait olumsuz ve “Sevilmeye değerim, müzikte iyiyim, sempatiğim, çalışkanım …” gibi olumlu tanımlayıcılarındır(etiketlerindir).

Kürsüden inmen bu olumsuz etiketlerinden dolayı olmuştu, eğer biraz daha sabırlı olsaydın heyecanının giderek azaldığını fark edecektin. “Demek ki her insan heyecanlanır bu korkuyu yenmek için olmalı ki açılış konuşması uzun sürer. “

Olumsuz etiketler yüzünden şuan hayatım mahvoldu bunlardan bir an önce kurtulmalıyım

Olumsuz etiketleri olumluya çevirmeye başlayarak onlardan kurtulmak mümkündür. Her şeye pozitif açıdan bakmak lazım burada pembe gözlük takıp polyannacılık yap demiyoruz eğer ortada senin hayatını olumsuz yapacak etkenler varsa bunu kaldırmak için bir güce ihtiyacın var o yüzden hayata olumlu gözlerle bakman lazım. Sorunlar her insan için vardır ve önemli olan başımıza bir kötü olayın gelmesi değil onu lehimize çevirmek ve vicdanımızın rahat olmasıdır. O gün kürsüden indiğin için hayatının mahvolduğun düşünüyorsun ve bu sorunu olumsuz etiketlere bağlayarak istemeden aynı şeyi yapıyorsun.

İyi de olumsuz etiketlerden nasıl kurtulacağım?

Olaya şöyle bakarak “O gün kürsüden inmeseydim bu sorunum ömrüm boyunca devam edecekti belki başıma daha da kötü olaylar gelebilirdi, artık böyle hataya kapılmayacağım. Sarsılan imajımı kurtarmak için neler yapabilirim? ” diyerek kurtulabilirsiniz. Unutma Edison ampulü bulmak için bin defa hata yaptığı halde başarıncaya dek vazgeçmedi ve hep olumlusunu düşündü. Edison’un yaptığı polyannacılık mıydı?

Etiketlerden kurtulmak ve özgüveni geliştirmek

Beynin emrine amadedir. Sen ne istersen beyin onu yapar eğer mutlu olmak istersen sadece mutlu olmayı iste. Olumsuz etiketler beynindeki otomatik emirlerdir yani sen o emri vermeseydin beynin yapmayacaktı o yüzden kendi beynini suçlamaya gerek yok. Hemen ona daha önce verdiğin emirleri yapmamasını söyle artık otomatik emir verirken dikkatli ol. Otomatik emirler senin etiketlerdir o yüzden etiketlere dikkat etmeye çalış ve özgüveni kaybetmemenin yollarını ara.

Bu etiketler nasıl oluştu ve kendine olan özgüvenin nasıl azaldı?

İletişimi azaltan olumsuz etiketlerin birçok sebebi olabilir o yüzden hayatta yaptığın her davranışlara dikkat etmelisin. Bu sebepler;

Zihinsel gerilik,
Hayatta hep bir noktaya odaklanmak, bilgisayar kullanıcılarında çok sık rastlanır. Online kolik olmanın sebebi de budur.
Yanlış öğretim yöntemleri,
Yetersiz konuşma ve dinleme yöntemleri. Bütün insanların bizi dinlemesini isteriz oysa biz karşı tarafı dinlemeyi biliyor muyuz?
Elverişsiz çevresel etkenler; suskun evler, anne-baba ile özdeşleşme yokluğu, soğukluk…
İşitme bozuklukları gibi engeller olabilir günümüzde engellilerin başarılarını görünce bu da düşündürücü oluyor.
…

Sıralanabilir.

Özgüveni geliştirmek ve etiketlerden kurtulmak için neler yapılmalı?

İlk etapta kendine bir hedef belirle ve kendini iyice tanımaya çalış. En kuvvetli rüzgâr bile yolunu bilmeyen gemiyi limanına ulaştırmaz.

Kendi evini düşün eğer sen mobilyaların yerini hiç değiştirmezsen zamanla ev sana sıkıcı gelecektir hatta temizliği yapmadığını düşün ev artık yıkılmaya yüz tutacaktır. Zihnin de evin gibidir zihnini sürekli canlı tut onu otomatiğe bağlamayı bırakmalısın. Her zaman işe giderken gittiğin yoldan farklı bir yola sapman ona çok şey katacaktır, küçük şeylere dikkat et ve beynini ödüllendirmeyi öğrenmelisin. Korkuyu yenmenin başka yolu var mı?

Yararlanılan kaynaklar ;

Toplum önüne çıkma korkusu

Tüm detaylarını en ince ayrıntısına kadar anlatılmış güzel bir kaynak.

Etkili konuşma teknikleri

Etikili konuşmak için bir kaç yöntem sunulmuş.

Toplum önünde etkili ve başarılı konuşma

Birol Vural’ın bu kitabı bir çok yönde size ışık tutacaktır.

Benzer Konular

Etiketler:beyin, heyecan, kişsel gelişim, korku, ozguven, sunum, toplum

Kategori: kendini gelistirme teknikleri Yorumlara Abone ol: RSS 2.0

bu yazı için 156 kişi fikrini belirtmiş;

ferhat diyor ki:
11 Eylül 2007, 07:24 tarihinde
evet gerçektende oyle bazı hocalarımız vardı okulda o kadar bılgılı ıdılerkı konularında ama derse geldıklreınd resmen konusamazlardı bu yazıyı onlarında okumasını dılerım yararlı olur dıye dusunuyorum
mzffer diyor ki:
19 Eylül 2007, 11:46 tarihinde
Korkmamayı düşünmek bize korkmayı öğretir, unutmayın siz sahnede konuşurken karşınızdaki insanlar da aynı sizin gibi bireylerdir sizi yanlış anlamak isteyen bırakın anlasın. Amacınız bilgi vermek ise bu sizleri strese sokmamalıdır. 100 kişiden 1 kişiye karşı verimli olursanız bu sizi sevindirmeli ve daha sonra verimli olmak için kişi sayısını artma işlemine girmelisiniz. Konuşma korkusu nasıl yenilir yazısını okumanızı tavsiye ederim bir kaç farklı görüş var.
deniz diyor ki:
14 Ekim 2007, 09:08 tarihinde
bu site çok ii odevime yardımcı oldu
mesut diyor ki:
26 Kasım 2007, 21:00 tarihinde
aslında kormak kormamak kadar güzel kormasydınız biz şimdi bunları yazıyor olmazdık tüm korkulara eğer kokuları hep korkular olsaydı …deyil tabi hep aynı noktada kalmayışınızda bizi farklı yapan değilmi bırakın korkalım ki korkularda öğrensin korkularızı o zaman öğreniriz ilerlemeyi
EMİN GÜL diyor ki:
08 Aralık 2007, 19:49 tarihinde
benimkisi konuşmaktan bile daha öte hiç kimsenin yanında bile konuşamıyorum çekingenlik beni yönetiyor…
performansi diyor ki:
09 Aralık 2007, 12:01 tarihinde
@emin kardeşim;İşe konuşmayı öğrendim ile başlayabilirsin. Unutma bütün insanlar ilk defa yaptıkları şeyler için heyecanlanırlar futbulcular antreman yapmasalardı hiç gol atabilirler mi? Heyecanı yenmek için de aynı şey, ilk başta olumsuz düşünmeyi bir kenara bırakıyorsun sonra seni heyecanlandıran konuları tek tek tespit edip hayatından atıyorsun. Buna kişisel gelişim stratejisi deniliyor(NLP diye geçer). Sonraki yazımda bunun üzerinde duracağım. Eskiden bir laf vardı insanlar konuşa konula hayvanlar koklaşa koklaşa anlaşırlar. Burada üzerinde durulması istenilen dinlemeyi öğrenmektir. Sözü azcık değiştirip anlaşmak için artık bütün duyu organlarımızı da kullanmamız gerektiğini rahatlıkla söyleyebiliriz. Bir resim bin yazıya ibrettir atasözü gibi
muradu diyor ki:
17 Ocak 2008, 18:41 tarihinde
abartılacak kadar olmasa da benim de toplumda çekinen bir yapım vardı bi zamanlar, kimse konuşmadan konuşmam, selam vermeden selam vermezdim. Tabi biraz daha ergenlik dönemi civarıydı. Valla yaklaşık 2 senedir blog tutuyorum bunun faydasını çok çok gördüm ve görüyorum. Paylaştıklarınızın başkaları tarafından okunup yorumlanması, benim içimde olan toplumdan çekinme hastalığımı yenmede yardım etti.

Blog yazmayanlara da tavsiye ederiz…
Betül diyor ki:
04 Şubat 2008, 00:12 tarihinde
Güzel bir yazı olmuş=)Aslında bu korkuyu yenmek çok basit!
Eskiden toplum önünde konuşmaktan hiç çekinmezken,son 1 yıldır bendede bu sorun ortaya çıktı..bunu aşabilmek için,geçmişte buna sebep olan olayları yaşanmamış olarak kabul ettim,hiç düşünmedim!Eskisi gibi konuşmaya başladım,oldukça rahattım…
Hatta sınıfta eskisi gibi en çok konuşan ben oldum: ))Ve inanır mısınız konuşmaya başladığımın daha 1. haftasnda çoğu öğretmenn gözdesi oldum..artık daha çabuk konsantre olabiliyor,bir işi çok kısa sürede bitirebiliyordum…sınav öncesi diğerlerinden çok daha az bir çalışmayla yüksek not alıyordum,öğrendiğim birşeyi konuşma kaygısı olmadan anlattığımda performasımın çok daha üstlere çıktığının farkına vardım: ))
Ama bu aralar tekrar konuşma sıkıntısı ortaya çıktı(anlama kabiliyetinizi olumsuz etkilio)ama..olumlu düşüncelerle aşabilirim..aştığım gibi..olmazsa hayatımın istediğim bir bölümünü düşüncelerimden çıkarır,devam ederim…=)Bu sorunu fazla büyütmeyin ve aşmaya çalışın..toplumun gözdesi olduğunuzda yeteneklerinizin farkına öyle bir varıyorsunuz ki..=))
performansi diyor ki:
04 Şubat 2008, 13:33 tarihinde
@Betül
Çok güzel bir tespit yaptınız. Olumsuz düşünce derken ben endişeyi kastediyorum olumlu ise sonucu en iyi olacak şekilde etkileyecek olan gerçekler. Ne yazık ki insanlar endişelenmeyi tercih ediyor ve gerçekler acı olduğundan hep kaçıyorlar sonuç ise saydığımız sıkıntıları doğuruyor. Gerçekler ne olursa olsun bunu kabul etmeliyiz ve hiçbir zaman unutmamalıyız ki çözümsüz problem yoktur sadece çözüm probleme göre biraz zaman alır.
muro diyor ki:
27 Nisan 2008, 18:36 tarihinde
yaw şimdi korkmak bazen iyi bazen kötüdür ama gereksiz yerde kormak doğru olmaz korkmamak için biliyorsanız:AYET-EL KÜRSİ duasını okuyunuz ve ardından 10 saniye bekledikten sonra korkmak değil aksine daha fazla cesaretleneceksiniz
Emin Gül diyor ki:
29 Nisan 2008, 15:13 tarihinde
Arkadaşlar korkularımızın temelini benimkiler dahil cehalet oluşturur.Cehaletin törpülenmesi de bilgi ve pratikle mümkündür.Ben bir zamanlar bu çekinme ve korkma işini bayağı abartmıştım.Arkadaşlarımdan,öğretmenlerimden,kişilerden,olaylardan kaçmayı bir kurtuluş olarak görüyordum.Eleştiriye aşırı duyarlı,korkularda fiziksel tepkiler gösteren,kendini savunamayan birisiydim.Ama birgün kendi acizliğimi gözden geçirdiğimde şunu söyledim.Ben bir bireydim ve pasiflik benim yaşantım olamazdı.İşe az uyuyup,çok kitap okuyarak,dengeli beslenip düzenli spor yaparak başladım.Zaaflarımı,korkularımı,eksiklerimi bir kağıda yazıp sonuçlarına inanarak yüzleşmeye başladım.İmkanı olan terapi görsün olmayansa aynanın karşısında uzun süren konuşmalar yapsın.Karşısındaki kişinin statüsü ve kimliğini düşünmeden hayır diyebilme vasfını kazansın.Seminerlere ve söyleşilere katılsın.Üzüntüsünü dostlarla paylaşsın ya da kağıda döksün.Bu ödevlerin tümünü yerine getiren yarının lider adayı olacaktır…Hepinize BAŞARILAR
halit diyor ki:
06 Mayıs 2008, 10:06 tarihinde
merhaba benim sorunum cok çekingen ve utangac kendini sıkan bir bayanın yanına gidince sıkılan cok heycanlı her şeyi içine atan karşındakine kendimi tam manasıyla ifade edemi yorum bu da beni yiyip bitiriyor kendimi vazla sıktıgım için kalp rahatsızlıgı yaşıyorum bu konu ları aşmamda bana yardımcı olursanız sevinirim şimdiden teşekkür ederim
performansi diyor ki:
06 Mayıs 2008, 11:11 tarihinde
@Halit
Sıkılgan ve utangaç insanlar ortama durmadan negatif enerji dağıtırlar. Eğer onlara yarnmak ya kendinizi onlara ifade etmek isterseniz doğal olarak onların enerjisinden siz de etkilenirsiniz. Bunu bizzat yaşadım. Sonuç olarak sizin dediğiniz durum çıkıyor. Bu durumda ne yapman gerekir?
Anladığım kadarıyla negatif enerjiyi dağıtmak için konuşmaya çalışıyorsun heyecandan bazen onu da beceremiyorsun onu etkileme girişimlerine giriyorsun ne yazık ki her seferinde başarısız oluyorsun. Unuttuğun bir şey yok mu burada?
İnsanlar görsel,kokusal, dokunsal ve işitsel iletişim kullanırlar sen işitsele odaklayınca diğerleri kalıyor. Çekingen insanlar genelde dokunsal iletişim kullanıyor. Bayan dediğin eğer sevgilinse durum çok basit değilse de bunları biraz aşamalı yaparsın. Şimdi çözüme doğru yol alalım.

Daha önce başına gelen tüm sorunları unut. Senin heyecanlı olmanın sebebi yanlış iletişim kullandığından dolayıydı. Şimdi biliyorsun ki sıkılgan insanlar ilk etapta vucut diliyle konuşuyorlar ardından iyice etkileşim kurulduğunda konuşacaklarını da biliyorsun. Onun yanındayken aklında tek bir şey kalsın ben onu anlayınca o da beni anlayacak daha seni anlamadan konuşmaya kalkma. Eğer biraz sabırlıysan başarılmayacak bir şey yok git otur karşısına hatta elini tut sana güvenebileceğini hissetir. Sen güçlüsün ve hep pozitif enerji dağıt . Onun konuşmasını bekleyeceğine, duruşunu tavrını ilzle bir değişiklik olduğunu fark edeceksin.

Boşuna dememişler eğer söz gümüşse sukut altındır diye.
Dediklerimi uygula hiç vazgeçme belki ilk başlarda bir faydası olmaz ama daha sonra kesinlikle göreceğine inanıyorum. Bir gelişme olursa tekrardan yazarsın değerlendiririz.
ufuk diyor ki:
18 Mayıs 2008, 18:52 tarihinde
heyecandan gözleri yaşarıyor çaresi nedir
performansi diyor ki:
19 Mayıs 2008, 10:40 tarihinde
Çaresi prova yapmak ilk başta samimi arkadaşların yanında konuşma yapacaksın sonra bu topluluk sayısını artıracaksın bir bakarsın milyonarca kişinin önde hiç heyecanlanmadan konuşmuşsundur. Bu bir gerçektir ki ilk konuşmayı yapan herkes çok heyecanlanır buna ben de dahil olmak üzere o yüzden prova şart.
pandora diyor ki:
22 Mayıs 2008, 09:47 tarihinde
mrb arkadaslar bende de sunum yapmakta cekingenlik var bu bende lisede başladı . ilkogretimde cok aktif bir öğrenciydim .okuldaki bayram sunumları ozel gunlerin sunumlarını hep ben yapardım.lise ye başladıgımda ise sınıfa alışamadım cok ukala arkadaslarım vardı konusma da yapılan en kcuk hatayla butun yıl dalga geciyolardı bu yuzden tahta karsısında bile sunum yapamaz oldum . şimdi uni bitirdim calısmaya başladım işim geregi sunumlarım olucak daha başlamadı şimdiden kara kara düşünmeye başladım .bu heyecanı yenmek için ne yapmamı onerirsiniz ? .. :
performansi diyor ki:
22 Mayıs 2008, 10:41 tarihinde
Böyle sorunlar gerçekten doğaldır ister inan ister inanma şuan ben de bazı özel sorunlarım yüzünden deprosyona girdim okulda beleş psikiyatri bulduğumdan sorunu yavaş yavaş atlatıyorum hemde daha öncekinden daha çok iyi bir şekilde. Bunları ancak egzersiz yaparak ve yakın arkadaşlarının desteğiyle başarabilirsin. Prova yapmayı sana da tavsiye ederim ama eğer sağlık karnesi varsa psiklog iyi olur bu alışma sürecini çok hızlandırır.
Betül diyor ki:
13 Haziran 2008, 16:22 tarihinde
selam=)
Toplum önüne çıkma korkusuna neden olabilecek birçok faktör var.
Ben geçmişte yaşadığım bir takım olayları yaşanmamış kabul ederek bir bakıma gerçeklerden kaçmış oluyorum,belki en basiti bu..
Ama yaşadıklarımı silerek(birkaç ayı yok sayıp,işte herşeye yeni başlıyorum tarzındaki bir yaklaşım) kalıcı çözümler getirmediğimi anladım.Nereye kadar yok sayılabilir ki?!
Hayatı sıfırlayıp,bütün korkularımdan kurtulabileceğimi,çokta iyi şeyler başarabileceğimi bilirken(denedim,ordan biliyorum;))bunu tekrar yapmak istemiorum.Yüksekteyken,dibe vuruş yaşadığımda hep bunu mu yapacağım,yorucu..Kaybettiğim kendimi,içinde kimsenin olmadığı sokaklarda aramak yanlış!..Yada tekrarlayacağını bildiğim geriye dönüşlerle benliğimi bulmaya çalışmak?..
Aradığım eski kişi artık,’kendimlik’ kavramının dışında belki de.İnsanların üzerine sinmiş acılardır onları daha güçlü ‘(kendi’leri) yapan biliyorum…Ama yine de ..
Burada dikkatinizi çektiğim nokta,sorunun derinlerde olması..Gerçekten bu korkuyu aşmak istiyorsanız,o derinliklerde kaybolmayı göze alabilmelisiniz.Kaybolduktan sonra kendinize herhangi bir yol seçip,devam edeceksiniz.Korkular arkada bırakılmış olacak,sizse cesaret ve umut yüklenmiş bakışlarla ilerleyeceksiniz ‘gerçek’ hayat yolunda…(hea bide unutmadan,kalıcı çözüm istiyorsanız benim gibi kaçmayın.En yüksekteyken,hızla aşaıya düşme tehlikeniz vardır.Yüksekte olmak çok zevklidir..ama nereye kadar kaçabilir ki insaN?Başka çözüm yok mu yüzleşmek ve kaçmaktan başka?..Yüzleşmek zor,çok zor.)
doğalol diyor ki:
26 Haziran 2008, 14:49 tarihinde
çekingenliği yenmenin en kolay yolu kendi içinden geldiği gibi davranmak boşver kimin senin hakkında ne düşündüğü önemli diil nasıl mutluysan öyle davran kimseye kendimizi ispatlamak zorunda diiliz hiçkimse bizden üstün değil ve hiçkimse için üzülmeye sağlığımızı bozmaya gerek yok
nur diyor ki:
30 Haziran 2008, 19:35 tarihinde
çok çekingenim,çok heyecanlı bi yapıya sahibim.sırf bu yüzden okul hayatım boyunca öğretmenlerim tarafından çok içime kapanık biri olduğum söylenirdi.hala öyleyim.toplum içinde tek kelime etmeye çekiniyorum.etsem bile vücudum,sesim titriyor.bu durumumdan çok huzursuzum ama yenemiyorum…
aytekin diyor ki:
08 Ağustos 2008, 21:35 tarihinde
bazen zihnimizde olmayan bi hapishaneye kendimizi hapsediyoruz.. Aslında yapılması çok kolay olan şeyler ör:( bir kitabın sunumu) öyle zor gelirki.. Bu sadece bizim zihnimizde oluşturduğumuz gereksiz bir hapishanedir ve bundan kurtulamıyoruz kendimizce.. Aslında bu hapishaneden kurtulmak kolay nasıl mı? O mükemmel yaratılan beynimizle sürekli senaryolar oluşturmamız gerekir. Mesela bir kitabın sunumunu zihnimizde defalarca yapabiliriz bunu yaparken aynen sınıftaymış gibi hayal etmemiz lazım.. Ve eğer mümkünse boş bi odaya geçip sesli bir şekilde ve ardarda bu sunumu yapmamız gerekir.. Olanağımız varsa 3 yada 5 arkadaşada sunumumuzu yapabiliriz ve ben bütün kalbimle inanıyorum ki bu sorun bu kadar fazla ve ardarda bıkmadan usanmadan çalışıldıktan sonra aşılabilir.. Sizde inann arkadaşlar buna… Ve hayatta sürekli yüzünüzden gülücüğü eksik etmeyin…Çalışarak herşeyi hallederiz yeterki inanalım..
ferhan diyor ki:
12 Ağustos 2008, 17:51 tarihinde
ben antalyada oturuorum benm hayatımı tamamem heyecan va korku mahfediyor. normal sınavlarda arkaşalarımı geçebilmeme rağmen sbs de heyecandan geçtiğim arkadaşlarımdan daha düşük puan aldım. sonra burda yapılan şarkı yarışmalarına seçilmiştim ilk provada bile güsel di ama sahneye butun herkesin önüne çıkınca herşey bittiiiiiii berbat söledim çok heyecanlanıorum lütfen yardım edin lütfen bu sene yarışmaya tekrar katılıcam ama olmuoki ne kadar çalışırsam çalışıyım heyecandan hiç bişey yapamıormmmmmmmmmmm. yardım edin lütfeeeeeeeeeeeen:(
…………….:(
performansi diyor ki:
13 Ağustos 2008, 17:52 tarihinde
@Ferhan
Sizin yardıma ihtiyacınız yok ki ! Kendi çabalarınızla bu aşamaya kadar gelmişsiniz. İlk defa sahneye çıkıyorsunuz heyacanlanmanız normal ama bunun aşırı olmasını engellemek istiyorsunuz bol bol prova yapmanızı öneririm arkadaşlarının yanında bol bol şarkı söylersin ve inan sahneye gidince seyircilerin arkadaşlarından hiçbir farkı yok rezil olmayı akıldan çıkart ve sadece başaracağına inan
ali diyor ki:
17 Ağustos 2008, 14:59 tarihinde
merhaba ben bir öğretmenim.okulda herkes sırayla sınıfın karşısına çıkıp ders anlatıyordu.bende heycandan ne yapacagımı bilemiyordum.yolda gördügüm hayvanların yerinde olmayı bile diledim.ne şanslı hayvanlar toplumun karşısında konuşma zorunda degiller diyordum.mecburen anlatacagım konuda ayrıntılarına kadar çalıştım.bol bol prova yaptım.dua ettim.en sonunda çareyi Allah a sıgınmada buldum.Allah ım kendimi sana emanet ediyorum sen emanetine sahip çıkarsın dedim çıktım kürsüye.sanki kürsüdeki ben degil 40 yıllık konuşmacıydı.bakalım Allah emanetine sahip çıkacakmıydı vede en güzeliyle sahip çıktı.anlatmam bittiginde arkadaşlarım şaşkın vaziyette tebrik ettiler.sessiz sakin içine kapanık birinin bülbül gibi şakıması şaşırtmıştı onları.çok mutluydum ve Rabbime beni rezil etmedigi için şükrettim.demem o ki siz provanızı yapın konunuza hakim olun vede kendinizi Allah a emanet edin bak neler yapacaksınız görün.pskologa gerek yok Allah inancı yeterli.Allah ın görünmez kulları yardım ediyor.yeterki samimi olarak kendinizi Allaha teslim edin saygılar
E*M*R*A*H* diyor ki:
06 Eylül 2008, 14:21 tarihinde
merhaba arkadaşlar hepinizin yazısını ayrı ayrı okudum dikkatimi çeken ve kendimde bulduğum bazı nitelikli yazılar vardı.bunların üzerine yoğunlaştım.ben on beş yaşındayım yani ergenlik çağını bitirmek üzereyim bakıyorumda herkes bir başkasıyla konuşurken ya da yaşadığı ilk şeyden hep heyecan duyuyor tabi bunların türlü türlü nedenleri var işe ilk olarak yaşadığınız ilk olayları ele almakla başlamak istiyorum. okula ilk başlarken ilk baba ilk anne olurken ilk iş sahibi olurken ilk sınav heyecanı gibi durumlar bunlar normal heyecanlanmalardır ve bunların sadece bir kaç kişinin başına geldiğini de sanmayın çünkü bunları yaşayıpta hayır ben heyecanlanmadım diyenin ben varlığından şüphe ederim bunlar normal şeylerdir çok değil en fazla 10 dk sonra atlatılır bunlar.
gelelim diğer heyecanlanmaları başkalarının yanında heyecanlanmanızın normal olduğunu bildiğiniz halde bunu her seferinde normal karşılamıyorsunuz.
ben birazcık kendi hayatımdan örneklerle bunu açmak istiyorum.ben kendimi bildim bileli sürekli haksızlığa karşı olan, espirili,dediği dedik birisiydim.ben birinci sınıfta sınıf başkanı seçimlerine katıldım ve başkan oldum bu benim için hele hele o yaşlarda bi çocuk için anlatılmaz olağan üstü bir şeydi.bu bana sınıftaki arkadaşlarımdan ayrı bir özellik taşıdığımı hissettiriyordu nedense belki de arkadaşlarım bana öyle hissettiriyorlardı gel zaman git zaman ben 7. sınıfa geldim bu zamana kadar hep arkadaşlarımın içerisinde hep lider oldum öğretmen olmadığı zaman tahtaya geçer ders anlatırdım ve bütün sınıf dinlerdi herkes beni çok severdi öğretmenlerim arkadaşlarım herkes beni örnek aldığını söylerdi bana.derslere katılırdım yorumlar getiridim herkes te beni takdir ederdi okuma yapılacağı zaman hep ben kalkmak istedim ama sekizinci sınıfa geçince bu bayağı bi değişti sınıfta öğretmenler herkesle tanışırken adımızı soruyorlardı sırayla bana sıra gelince defalrca bunu yaptım sadece bi kelime söyleyecem “emrah” hepsi bu ama ben bunu söyleyemediğim için sınıftan çıkmak zorunda kaldım defalarca sdersin ortasında fırlayıp kaçtım soranlarada midem bulandı dedim.özellikle kitap okumalarından hep kaçtım her zaman bazen saatlerce ALLAH a yalvardım heyecanımı yenmem için ama bir türlü yenemedim.bir gün tasarım dersinde öğretmenimiz herkes toplumsal ya da kişisel bir sorun bulsun ve buna çözüm yolları arasın herkes tek tek çıkıp bunların hepsini payşacak dediğinde sınıfta belki de bir tek ben sevinmemiştim beynimden vurulmuşa döndüm bu kadar heyecanlanan ben nasıl böyle bi projeyi sunabilirdim.sonra aklıma bi fikir geldi öğretmenin yanına gittim ve dedimki”hocam yanıma proje için bi arkadaş daha alabilirmiyim benim projem birazcık geniş bi proje onun için bi yardımcıya ihtşyacım var dedim”ALLAH razı olsun hemen tamam dedi halbuki projem hazır değildi bile.o kolaydı projemi hazırladım ve gönüllü olarak arkadaşımla birlikte ilk biz kalktık arkadaşıma yazıyı okumasını söyledim bende geçip tahtaya bi resim çizeyim en azından işe bu resmi yorumlamakla başlarım heyecanımı kırarım dedim.resmi çizdim.arkadaş okumayı bitirdi hoca sordu bu ne? dedi bende resim dedimaçıkla bakalım dedi bende heyecandan kekeledim şşşşşiiiiiimmmmdii bbbu uuu rreesssim. dediğim anda sınıfta herkes benim komiklik olsun diye öyle yaptığımı sandı ve güldüler sandılarki resim hiç bir şey ifade etmiyor emrah ta bunu açıklayamıyor oysa açıklayamamamın sebebi heyecandı.onlar gülünce cesaret geldi 1 dk falan heyecanlandım sonra şakır şakır konuşmaya başladım konuşunca konuşmayı özlediğimi fark ettim hatta yazı bile okudum evet başta çok heyecanlanmıştım ama sırama oturduğumda ilk söylediğim şey”ALLAH ım şükürler olsun ohh bee” dedim.adımı bile söyleyemezken koskocaman 40 kişilik bi sınıfa projemi anlattım bir ders boyunca sorula aldım onları yanıtladım.peki nasıl oldu 4 şeyle ben bunu gerçekleştirdim:
1GÜVEN
2-İNANÇ
3-CESARET
4-SABIRLI OLARAK,
ben bunu başardım evet ben bunu başardım ALLAH ın yardımıyla tabi sitede bi yazıyl akarşılaştım AYETEL KÜRSi yioku diye bunu da deneyin gerçekten faydası olacaktır en azından psikolojik olarak rahatlayacaksınız.şimdi oturun başlayın bence dua etmeye hadi ne duruyorsunuz bunca yazıyı okudun bi AYETEL KÜRSİ yimi okumayamayacan.
korkularınızı yenmeniz ümidiyle…yine buluşalım…..
unutmayın heyecana kapıldığınız anda 10 saniye bekleyin ve rahatlayın faydasını göreceksiniz mutlaka sabredin okumak için konuşmak için mutlaka hep siz parmak kaldıran taraf olun heyecanlanırsanız da öksürük tuuttu deyin aaa unuttum deyin her zaman işe yarar
ALLAH a emanmet olun…
rabiya diyor ki:
17 Eylül 2008, 14:26 tarihinde
öncelikle hepinize meraba.hemen konuya girmek gerekirse bnm en büyük sorunum aşırı heyecanımdan dolayı kendime güvenemem.eet her şey bnde..beyinde bitio biliorum bu korkumu aşmak için de bi sürü kitap okuyup araştırdım ama bi faydasını gördüysemde en fazla bi hafta sürdü kendime güvenmem.5-6 yaşları arasında bi kekemelik dönemi geçirmişim bn hiç hatırlamıyorum bile.ama sanki sınıfta sesli okumalara kalktıımda yada sunum hazırladııım da takılıorum dolayısıylada etkili konuşamıorum gibi gelio.sınıf ortamında deilde arkdaşlar ortamında bu sunumu yapsam hiç bi sorun çıkmıo bunun da farkındayım.zaten heyecandan yüzüm acaip kızarıo kalp ritimleri hızlanıo..bu son 2 seneden beri böle daha önce bu kadar umursamıyordum.bu yüzdende her geçen gün daha da okula gitmekde isteksizleşiorum.allahtan bu son senem.mesela geçen sene her tarih dersine girmemeye özen gösterirdim ya hoca sesli okumaya kaldırırsa bnd takılırsam böylecede sınıftaki arkdaşlarıma rezil olursam diye.böylece derslerimide olumsuz etkiliodu.ama bu heyecan sorunum kendime yakın hissettiim kişilere karşı hiç yok.yani anlıyacaınız küçükken gerçirdiim bi olumsuz olayın hala etkisindeyim.seneye üniversite de o kadar kişi karşısında nasıl sunum yapıcam bi onu düşünüyorum.arkdaşlarımda öss kaygısı bndede sadece bu kaygı.offf bnde böleim işte..yardım ederseniz çok sevinirim.
performansi diyor ki:
17 Eylül 2008, 15:33 tarihinde
@rabia
İnsan çok aciz bir yaratıktır. Bir aşk olayına kendimi kaptırınca özgüvenimi kaybetmiştim benim sorun şuydu insanların yanında ürkek davranıyordum. Psikiyatriye gittim “Her şey kafanda biter dedi“. Seni üzen korkutan şey düşüncelerinden başka bir şey değildir. Ne kadar da kolay söyledi.
İçimden çok kızıyordum benim nasihate değil bu durumdan kurtulmaya ihtiyacım var diyodum.Aradan zaman geçince fark ettim ki çok gülünç bir duruma girmiştim. Beni bu duruma sürükleyen neydi tabiki isteklerim, benim düşüncelerimdi.
rabiya diyor ki:
17 Eylül 2008, 20:48 tarihinde
öncelikle cevap için çok teşkr ederim..yazdıklarınızdan çok onca işinizin arasında bana cevap vermeniz çok hoşuma gitti.size yine psikiyatri öğüt de olsa bişi demiş bana direk ilaç verdi full uyuyoduk artık.gerçektende çok haklısnız.bnd bunun farkındayım.ama insanın herşeyin farkında olup da elindn bi şey gelmemesi çok daha kötü bişi.düşüncelerime hakim olamıyorum kalıplaşmış artık.kahrolası bilinçaltı işte.peki sizce ne gibi yöntemlerle yada düşüncelerle bu durumu aşabilirim.
melis diyor ki:
21 Eylül 2008, 19:49 tarihinde
mrblar ben bu siteye ilk dea girdim ve bu sorunların hepsi bende var üstelik ben daha 16 yasındayım çok heycan yapıyorum herşeyi kafama çok takıyorum ve sınıfta ezik görünmekten çok korkuyorum sanki havalı insanlarla gezince bende havalı gözükürüm sessiz insanlarla takılınca eizk gözükürüm gibi geliyor bunun nekadar yalnış bir davranış olduğunun farkındayım zaten ben yapı gereği konuşkan bi tip değilimm ama böle olsun istemiyorum sesiz kalmak istemiiyorum içimdekileri aklıma ne gelirse konuşmak istiyorum…olmuyor yardım
ahmet diyor ki:
17 Ekim 2008, 13:43 tarihinde
mrb. ben bu sene ünv kazandım ve hoca bir sunum hazırlayıp anlatmamızı istedi.bunu diyince bir anda ben nasıl yapabilirim diye düşünmeye başladım inanın tenefüste insan ların arasından geçerken dahi heyecana kapılıyorum .toplum içinde bir şey söylemeye kalkışsam beynimde çok büyük bir basınç oluşuyor ve sağlılklı konuşamıyorum kızardığımı hissediyorum bütün dünya başıma yıkılıyor .ben bunu nasıl atlatacağım sunum zamanımda yaklaştı.lütfen yardım..
Barış diyor ki:
04 Kasım 2008, 03:17 tarihinde
merhaba. ben toplum içine giremiyorum.giremememin nedeni hiçbirşey konuşamamam.sadece onları dinliyorum.bana soru sorulduğunda ise donup kalıyorum.sizden toplum içinde herkez gibi bende nasıl atik olurum onu öğrenmek istiyorum.eğer bu konuda bana yardımcı olursanız size minnettar olurum.yakında kız istmeye gideceğiz ve çok korkuyorum.
performansi diyor ki:
04 Kasım 2008, 23:09 tarihinde
@Barış
Düşünceleri değiştirirsen korku diye bir şey kalmaz. Bazı konularda kendim dahi ürkek davrandığım oluyor konunun derinliklerine indiğimde ise geçmişte yaşadığım bir acı yatmaktadır. Senin de ürkek davranmanın sebebi aynı şekilde olabilir birisi beni yanlış anlarsa? Verdiğim cevap yüzünden bana gülerlerse? gibi düşünceler yüzünden aslında gururunu incitiyorsun.

Bu durumu gerçekten atlatmak mı istiyorsun o zaman sen ilk başta kendini tanı ve nasıl mutlu olduğunu tanımla,

Sessiz kalmak mı?
Çok konuşup gevezelik etmek mi
….. ya da vs…

Çıkaracağın sonuc doğrultusunda gerçeklerden kaçma seninler alay etsinler, gülsünler hiçbir şeyi kafana takma sadece yaptığın hataları düzeltmeye çalış. Eğer bunu uygulamada zorlanırsan bir uzamandan(psikolog) yardım alabilirsin.

Alay eden insanlar aslında kendi acizliklerini saklamak için başkalarını rencide edenlerdir. Bırak onlar acizliklerini açığa vursunlar onların yaptıkları tek şey farkında olmadan muhatabını yüceltmektir.

Not: Bu konuda yorum yazma cesaretini göstermen zaten bu sorundan kurtulmanın ilk adımını attın sana yardım edecek bir şey bırakmadın ki:)
AYŞE diyor ki:
05 Kasım 2008, 20:09 tarihinde
slm ben anadolu ticaret 11. sınıf ögrencisiyim web tasarım bölümü okuyorum bi sorum olacaktı yardım ederseniz sevinirim. web sitesi hazırlarken hazı şablonlar kullanılıyormuş duyduma göre bu şablonlara nasıl ulaşabilecegim ve web sayfamda nasıl kullanacagıma bi yardım edermisiniz LÜTFEN…..!!!!!!
performansi diyor ki:
05 Kasım 2008, 22:41 tarihinde
@Ayşe
web tasarım bölümünü okuyorsunuz; bu süper! Tasarım öznel bir şeydir bilgiden ziyade hayal gücü daha önemlidir. Web tasarımın niye yapıldığı ve hangi amaca yönelik olacağı çok önemlidir.

Sitelerde bahsdilen hazır şablonlar yeni tasarımlardan ziyade yerini oturtmuş sistemler için kullanılır. Buna örnek olarak blogger, wordpress verebilirim daha fazlası web kategorisinde bulabilirsin. Şablon kullanılmasının sebeplerinden biri yazılımdır yani hazır sistemlerde her yerde geçerli olan kodlar vardır o yüzden tasarım bittiğinde kullanılacak yere uyarlamak gerekir.

Oysa siz tasarımdan bahsediyorsunuz biraz daha kendinizi zorlayarak güzel tasarımlar yapabilirsiniz eğer zorlandığınız konu iskelet oluşturmaksa dreamweaver, frotpage… ile kolay bir şekilde iskelet oluşturabilirsin(iskelet=başlık kısmı+gövde kısmı+alt kısım+menüler).
ahme diyor ki:
08 Kasım 2008, 10:38 tarihinde
sayın performansi abim benim durumuma cevap yazmamışsınız .cevap bekliyorum.
performansi diyor ki:
09 Kasım 2008, 23:53 tarihinde
@ahmet
Sebepler her ne kadar farklı görünse de aslında sorunlar hep aynıdır Barış arkadaşımız için yazdığım yoruma dikkat et ismini zikretmeden yazmamın sebebi bundandır yine de ismini atladığım için kusuruma bakmayın. Yorumu inceledikten sonra şuan odaklan;

“Ben bir sunum yapmak istiyorum ve bu ilk olacağı için heyecanlanmam kendimi tam olarak ifade edememem doğaldır. Sunum yapacak olan arkadaşlarım benimle aynı durumda ben onlara hiç fark ettirmeden çalılırsam çok başarılı olurum ayrıca sınıfta iyi bir havam olur. Bence buna değer ve hemen çalışmaya başlamalıyım”

Sana bir tüyo vereyim; sunumu 2 kişiye anlatmakla 100 kişiye anlatmak arasında hiç fark yoktur. Bence o kürsüye çıkmak bile bir ayrıcalık hemen tanıdığın ve sana cesaret veren bir iki arkadaşını topla ilk sunumu onlara yapmayı dene!!
esra diyor ki:
06 Aralık 2008, 19:48 tarihinde
mrb bnmde korkularım var.ozellıklede sınıfta kıtap okurken cok korkuyorum ıcımden dua edıorm hoca benı kaldırmasın dıe sesım tıtrıo ağlıcak gıbı oluorm aslında oncelerı boyle değildm . ama bu sene sınıflar değistı bulunduğum sınıftakı arkadaslarım o kadar calıskanlar kı ben kendımı cok dusuk hıssedıorm . cevap veremıorm bazı sorulara ama onların bıldığının aynısını hatta daha coğunu bende bılıorm ama parmak kaldıramıorm . ve en kotusu bunu kumseye anlatamıorm .ve bu sebeple super olan ortalamam dusmekte oğretmenn gozunden dusuorm .üffffffff neden yaaaaaaaa konusamıorm aslında okadar cok kıtap okuormkı kelıme haznemde cok ıyı amaa………
performansi diyor ki:
06 Aralık 2008, 21:19 tarihinde
@esra
Senin bu durumun öğrencilerde çok sık rastlanıyor ilk başta bir konu hakkında bilgin olmaz daha sonra özgüveni kaybediyorsun bundan sonra konu hakkında bilgin olsa bile konuşmaya cesaret edemiyorsun. Sınıftakilerin davranışlarını bilmiyorum eğer öğrenciler duyarlıysa yaptığın hatalardan dolayı seninle alay etmezlerse bence hata yapmaktan korkma, anlat! anlattıkların yanlış olsa da en azından çaba gösterdiğinde zamanla özgüvenini kazanırsın. En önemlisi ise sınıf öğretmenlerinle konuş konuşurken kimsenin hocanın yanında olmadığına dikkat et eğer ikili bir görüşme yaparsanız daha olumlu bir sonuç çıkar ve öğretmenlerinin sana yardımcı olacağına inanıyorum
E*m*R*A*H* diyor ki:
08 Aralık 2008, 17:06 tarihinde
merhaba ben emrah sanırım çoğunuz beni hatırlamadınız ben heyecanlarından sıkılan ev intihara dahi başvuran zaman zaman isyankar olan emrahım. her şeyden bıkmış bütün hayatımın şu fani dünyada hiç bir anlamı olmadığına inanıp durdum bu psikolojik sorun yüzünden ben tedavi görmenize hiç bi şey demiorum onların hiç bi faydası olduğunu düşünmorum ban akalırsa aynaya bakın ve kendi kendinize ben nerden geldim nereye gidiorum neden yaratıldım gibi sorular sorun sonra sorularınıza cevap bulduktaqn sonra ALLAH a dua edin defalarca edin hiç durmadan yalvarın ibadetlerinizi aksatmaqyın ve elbet iyleşeceğinize inanın göreceksiniz mutlaka faydası olacak ben bunu n yaşadım sizede tafsiye ederim… sadece zor zamanlarınızda dua etmeyin bu yazıyı da okuyup hatta hiç bi sıkıntınız bile olmasa dahi başlayın ibadetlerinize bütün ömür boyu namazmı kılacaz demeyin ömrünüz ne kadarki siz sadece içinde bulunduğununz zaman dilimindeki farzlardan sorumlusunuz gelecekten değil
ceren diyor ki:
19 Aralık 2008, 12:27 tarihinde
merhaba ben ilk okul döneminden beri çalışkan oolduğum halde hep toplum önünde okuma yaparken konuşuken sorun yaşıyorum şuan üniversiteyi bitirdim söylediğiniz gibi bu sorunun çok üstüne gittim devamlı sunum yapmaya toplum önünde söz almaya çalışıyorum 15 saniye sonra sesim titremeye kalbim yerinden çıkacakmış gibi atmaya ve nefesim daralmaya başlıyor.hiç bir zaman tam olarak kendimi ifade edemiyorum bu nedenden dolayı.bana yardımcı olabilirmisin bazen acaba tedavi mi almalıyım diye düşünüyorum?
performansi diyor ki:
19 Aralık 2008, 16:00 tarihinde
@ceren
Heyecan bütün insanlarda vardır ve ilk defa bir iş yapıldığında muhakkak istenmeyen durumlar yaşanır. Ben dahil olmak üzere herkeste heyecan yaşanır ve istemediğimiz davranışlar sergiliyoruz o yüzden senin yaşadıkların herkesten farklı olmadığından panik yapmana gerek yoktur. Panik yapmana gerek yok diyorum ve olayın üstüne git derken bundan kastım şudur;
Sunum yaparkan ya da başka bir iş yaparken heyecanlanacaksın hatta yaptığın hatalardan dolayı sana güleceklerdir şundan çok eminim bu gülen insanlar sadece korkak olanlardır kürsüye çıkamadıkları gibi başklarının hevesini kırarak kendilerini haklı göstermeye çalışırlar.

İşte sen bütün bunların hepsini görmezden geleceksin odaklanman gereken yegane hedef anlatmak istediklerin olacaktır. Pratikleri seni anlayan kişilerin üzerinde denersen daha verimli olabilirsin alacağın en iyi tedavi kendine güvenmendir eğer becermiyorsan o zaman kendine güvenin artması için tedavi iyidir. Her şey düşüncede biter!
BEYZA diyor ki:
06 Ocak 2009, 21:19 tarihinde
ben sesten korkuyorum araştırıyorum çözüm bulamıyorum nolur yardım edin.gündüzleri korkmuyorum akşam 19:30 da başlıyor ne yapabilirim.korktuğum sesler telefon,zil,elektirik süpürgesi,çocuk sesi ,çalgı aletleri v.b. daha çok var bütün seslerden korkuyorum çözümmünü nolur bulun nolur hergün ağlıyorum çözüm istiYORUM
ece diyor ki:
06 Ocak 2009, 21:21 tarihinde
toplum önünde konuşurken heyecanlanma sorunu bende de vardı hala var ama ciddi anlamda yendim sayılır.. düşününce heyecanlanmanın kötü bşy olmadığını hatta hocalarımızın bile heyecanlandğnı görüyorum bşyler anlatırken.. ve bu benm korkulu rüyalarımdı geçen yıla kadar kafayı yiycektm artk sınıfta bşy anlatırken sesim tamamen gidiyodu heyecandan nefret etmştm kendmden bi ara ama çeşitli terapiler yaptm kendi kendime.. örneğin konuşmalarımı kaydettim snra dinledm sesimin çok kötü olmadğnı farkettm sonuçta kendi duyduğumuz gibi dedğl kendi sesimiz.. sonra bu sorunumdan utanmadığımı herkese haykırmaya başladm yani arkadaşlarıma söyleyebiliyodum artk ben heyecanlanıyorum yaa nasıl anlatcam falan diye… bu yıl sunum derslerimiz oluyo ve herkesin önünde ders anlatmam gerekiyo dün 2. defa insanların karşısındaydım:)) ve ben heyecanlanmış olsamda bunu hiç kmsenin farketmediğini öğrendm sesimin titremesini bile anlamamışlar ve çok güzel bi sunum yaptm herkez beğenilerini sununca daha da mutlu oldm şuan bu kötü hastalığı yenmiş bulunuyorum sanırım artk benmki hastalık seviyesinde değl bence çnkü bu kadar heyecan iyidir:))) kendnize iyi bakın ve şunu unutmayın söylediğiniz yanlış bişeye gülen biri emin olun ki sizin kadar bilgili değil… umarım yardımcı olmuşumdur biraz da olsa:)
BEYZA diyor ki:
06 Ocak 2009, 21:41 tarihinde
SES KORKUSU NASIL OLUŞUR ÇÖZÜMÜ NEDİR?
Hayrettin can diyor ki:
08 Ocak 2009, 21:11 tarihinde
s.a arkadaslar netde gezinirken aklima benimde konusma ve özgüven sorunum geldi..Almanyada yasiyorum nedense bende heyecanlaniyorum bildiklerimi kolaylikla unutuyorum..aklima bazende acaba büyütülürken bize fazla özgüven saglanmadigindanmi acaba…cünkü kolaylikla görüyorum ki almanlarin kücük cocuklarinin özgüvenleri tam kendilerine …tabiki cok sey beyinde bitiyor ama…yetisme tarzi da cok önemli..yas 30 oldu bakalim kendimi nekadardaha gelistiririm …gelistirmekte istiyorum sevgilerimle hayrettin
janissa diyor ki:
15 Ocak 2009, 15:41 tarihinde
Merhaba.bende çok heyecanlanıyorum hatta mideme ağrı giryor kalbim hızlı atıyor.28 yaşındayım ama işi yapamayıp rezil olma korkusunu üzerimden bir türlü atamadım.Ne yapmam lazım bilemiyorum.Hangi doktora başvurmam lazım?bana yardımcı olmak isteyenler varmı?

physx.tr [at]xxx.com email adresim.
Ahmet diyor ki:
20 Ocak 2009, 00:13 tarihinde
Bende de ne yazık ki aynı sorun var.. Bir türlü kendim gibi olamıyorum. Şu insanların ne düşüneceği fikrini kafamdan atabilmenin en kısa yolu nedir acaba? Bunu yenmek ne kadar da zormuş! Kimilerini görüyorum o kadar rahat ki.. Tabii hayasızlık yapıyorlar da rahatlar demek istemiyorum. Yani davranışlarımı gözden geçirdiğimde ne günah ne de ayıp olmayan normal davranışlardan bile mahcup olabiliyorum. İnsanlarla çok çabuk samimiyet kuramıyorum. Var mı bunun kestirme bir yolu?..
burcu diyor ki:
28 Ocak 2009, 21:03 tarihinde
ne zamn sınıfta kitap okumaya başlasam sesim titriyo sanki cayr cayr yanıorm bu 1 seneden beri oluor bundan önceki senelerde hiç böyle bi problemm yok tu bunun sebebi ne bilmiyorum
performansi diyor ki:
29 Ocak 2009, 02:26 tarihinde
Kendine çok sıkıntı yaratma bazen insanlarda belirli noktalarda özgüven kaybı oluyor sen bir ömür süreceğini sansan da bu geçici bir durumdur. Eğer acil halletmek istiyorsan bir pisikolog yardımı alman lazım ve imkanın varsa bence hemen başla. Şunu kesinlikle unutmamak lazım her başın ağrıdığında ağrı kesici alırsan sonra alışkanlık yapar ve faydasını görmezsin daha da kötüsü alışkanlık yapar.
Geçmişte yaşadığın sorunlarını aklına getir muhakkak bir çözüm bulursun eğer bütün denemelerinde çıkmaza girersen çare pisikologtur.
emir diyor ki:
31 Ocak 2009, 04:15 tarihinde
selam arkadaşlar bende bu heyecanı yenme konusunu araştırırken bu siteye rastladım ve yazdıklarınızı okudum. benim sorunum sizlerinkinden biraz farklı. Aslında ben utangaç biriydim ama son bi kaçyıldır bu çekingenliğimi yendiğimi düşünüyodum, konuşurken gayet rahat sakin konuşur ve gayet rahat biriydim. taki bikaçgün önce işyerine gelen bi kzın siparişini yanlış vermemden dolayı utanıp yüzümün kızarmasıyla ve bu olayı iş arkadaşlarımın ve patronumun alay konusu edip, senin yüzün bi kızla konuşunca neden kıpkırmızı oluyo demesiyle başladı. artık ne zaman işyerine bi kız gelse ve ben onunla konuşsam yüzüm kendiliğinden kızarıveriyo heyecanlanıp terlemeye başlıyorum. bütün gözlerinde benim üzerimde olduğunu görüncede bu benim heyecanımı ve sıkıntımı dahada çok artırıyo. eğer bu meseleyi normale kavuşturamazsam işi bile bırakmayı orayı kafamdan tamamiyle çıkarmayı düşünüyorum. sizce ben ne yapmalıyım bu heyecanı nasıl yenmeliyim. beynime biranda giren bu virüsü nasıl temizlemeliyim… yardım lütfen!
performansi diyor ki:
31 Ocak 2009, 16:40 tarihinde
Bir anda geldi demek yanlış olur daha önce var olan fakat yeni farkına vardığın bir duygu. Biz insanız söyle bana hangimiz kusursusuz ki, tüm içtenliğimle söylüyorum “Rahat ol” ve düşün eğer gerçekten yüz kızarlıklığı seni rahatsız ediyorsa iyi bir savunma mekanizması uygulayarak kurtulabilirsin.

Belki yanlış bir teknik olabilir genelde kurtulmak istediğim duyguyu kabul etmiş gibi görünür ve zamanla beni o duyguya iten davranışlarımı tesbit edep tek tek ondan kurtuluyorum . Aslında doğrusu olan ise hiçkimse kusursuz değil hatta bazen kusurlarımız yüzünden mutlu oluyoruz. Senin sayende o an herkes gülüyor belki seninle alay edildiğini sanıyorusun oysa gerçek öğle değildir ve ne zaman sen bunu anladığında bir bakmışsın şu cümleyi söylemiş olursun;
“Bir zamanlar ne kadar komiktim kızları görünce yüzüm kızarır sanki herkes benimle alay edildiğini sanırdım “ ve sen gülersin
ayşe diyor ki:
31 Ocak 2009, 17:51 tarihinde
slm herkese ben ayşe anadolu ticaret meslek lisesi ögrencisiyım bu siteyle ilkkez karşilasıyorum ne zaman üye oldumu bilmiyom açıkçası gayet güzelmiş şahsen begendim.
Zümr@ diyor ki:
04 Şubat 2009, 20:49 tarihinde
mrb arkadaşlar ben de lise2ye gidiyorum we bnde de buna benzer bi sorun war..ilkokuldayken kesinlikle böle bir sorunum yoktu…ama bu sorun biraz daha farkllıı ben topluluk içinde çok rahat konuşabiliyorumm..fıkraa,hikaye ws şeyler anlatabilioum fakat iş kitap ya da herhangi bir parca okumaya gelince heyecanlanmaya başlıorumm:D nie bilmiorumm ama lise birden beri war.daha önceden büyük bir topluluuğn içinde hiç heyecanlanmadannn okuyabiliodumm..ama sonradan böle bişi oldu.önceden örneğin bir parca okuncak fln dendiğinde çok istekli olurdum ben okiim die …şimdi bu istek kalmadıı..ama böle aktivitelere katılmayı sewen bir insan olduğum için bu sorunundan kurtulmak istiorumm..bazense bi bakıorumm hiç heyecan olmuo okurken..bazen de anlattığım gibi zorlanıorumm..bilgi werir,yardımcı olursanız sewinirim şimdiden teşekkürlerrr…!
aynur* diyor ki:
09 Şubat 2009, 17:20 tarihinde
bende de heyecan gibi bir problem yoktu 2 yıldır var ve bu beni çok sıkıyor ben sağlıkçıyım başkalarının benim yaptıklarımı kontrol etmesi beni çok huzursuz ediyor birden sıcak basıyor ve ellerim titremeye başlıyor bu kendimi suçlamama neden oluyor toplum içinde konuşmalarımda bu kadar olmasa bile onda da oluyor aslında işimde çok iyi olduğumu biliyorum ama neden böyle oluyor anlamıyorum!
aysun diyor ki:
10 Şubat 2009, 19:00 tarihinde
merhaba arkadaşlar benim de heyecanlanma gibi bi sorunum var sınıfta kitap okuyamıyorum, konu anlatamıyorum, konuşamıyarum hep arka planda kalıyorum. hiç bi öğretmenim beni tanımıyo sessiz kalmayı tercih ediyor dinliyorum. bi öğretmenimden yardım istedim ama çok da geçmiş değil ne yapacağımı bilmiyorum arkadaşlarımın benden nefret ettiğini,dalga geçtiklerini düşünmeye başladım ne yapmalıyım:(
arzu diyor ki:
11 Şubat 2009, 20:08 tarihinde
merhaba.ben bir zamanlar birini seviyordum.aklıma koymuştum onu kazanacaktım.önce senaryoyu yapıyordum kafamda.ve başarabilirdim.oda bana karşı ilgisiz değildi.arkadaşlıkla başlayabilirdi.kaç defa karşısına çıktım.ama işte bende heyecandan dolayı konuşama vardı.o selam veriyordu.bense suratımı asıp ters cevap veriyordum.onu gördüğümde kalbim yerinden çıkacak gibi oluyordu.sesim ve bütün bedenim titriyordu.çok acı çektirdi bu durum.çünkü seviyordum.ve onu kazanmaya çalışıyordum.en sonunda unutmanın uygun olacağını düşündüm.ve başka şehre gittim unutana kadar.şimdide kahroluyorum böyle heyecan gibi sebepten dolayı kazanamamaktan.
asi ve mavii diyor ki:
12 Şubat 2009, 01:17 tarihinde
allah allah bu dünyada hala gerçek aşk varmı ya.arkadaşım sen sırılsıklam aşık olmuşsun bu heyecan normal.ama bundan sonra bir takım kararlar alacaksan mantığınla hareket et.o anda ne yapabilirsin ve yapacağın şeylerin sonucu nereye varır.bide sana şunu söyleyeyim unutmak için şehir değiştirmişsin bu fayda vermez çünkü (((kaçış kurtuluş değildir dertlerin yanındaysa)))
haytın boyunca şuna çok ama çok dikat ett duyguların senin sözlerine ve bedeninine yansımasın başarılar
atesbocegi diyor ki:
13 Şubat 2009, 01:40 tarihinde
Merhaba!
Sizinle 11 aralık 2008 de yaşadığım bir olayı paylaşmak istiyorum. Ben bir Tıbbi Satış Mümessiliyim. Yaklaşık bu işi 7 yıldır yapıyorum ve işimi çok seviyorum. Amacım sevdiğim bu işte kariyer yapmaktı bunun için de ilk etapta bölge müdürü olmak istiyordum. Bölge Müdürü olmak istiyordum çünkü bir misyonum vardı iyi mümessiller yetiştirerek herkese faydalı olmak amacındaydım. Neyse uzatmayayım, firmam bölge müdürlüğünü yapabileceğimi düşünerek mülakatlara davet etti. Mülakatlardan önce küçük bir hazırlık ta yapmıştım üstelik. Buna rağmen mülakat tarihinden bir gün önceden itibaren bende bir stres oluşmaya başladı. Hele mülakat anı yaklaştıkça bende stresin derecesi kat be kat arttı. Stersimi dağıtmak için mulakata katılan arkadaşlarımla konuşmayı denedim olmadı, mülakat saatine kadar dolaşayım dedim ancak yine heycanımı yenemedim. Mideme kramplar girmişti. Sahada çalışırken son derece rahat olan ben nedense bir türlü bu heycanımı ve stresimi yenemiyordum. Aslında benim için hayati önem taşıyan şeylerde hep böyle heycanlanıyorum. Neyse mülakat anı geldi ve içeri girdim. Sonucu tahmin edersiniz heralde. Heycanımdan sesim titredi düzgün cümleler kuramadım ve akıcı konuşamadım. Aslında sordukları sorulara iyi cevaplar verdim ancak beden dilim çok kötüydü ve heycanlı oluşum yüzüme o kadar yansımıştı ki. Sonuçta gönül verdiğim bu işe kabul edilmem ötelendi ve gelişim sürecine alındım. Mülakat bittikten ve sonuc açıklandıktan sonra kendime geldim ancak iş işten geçmişti bir kere. Hatta mülakat bittikten sonra ki yaptığımız kısa sohpette ne kadar akıcı konuştuğumu görünce onlar bile şaşırmışlardı ancak geriye dönüş yoktu ve sonucu etkilememişti. Eve geldiğimde aynaya bakarak kendime çok kızdım. Kendi kendime sen bu değilsin, ne oldu sana dedim. Bırak artık bu heycan ve stresi kendine gel. Hayatını mahvediyorsun strese girecek heycanlanacak ne var dedim kendi kendime. Bir daha ki mülakatlarda düştüğün bu durumu hatırla ve kendini toparla dedim. Nedendir bilmem bu söylediklerim etkili oldu ve daha dik yürümeye başlamış ve kendime güvenim gelmişti. Ancak bunun daha ne kadar süre devam edeceğini bilmiyorum. bir daha ki mulakatta aynı şeyleri yaşamak istemiyorum. Bunun için sizlerin de bir önerisi olursa çok sevinirim. Katksı olacak herkese şimdiden teşekürler.
zeynep diyor ki:
13 Şubat 2009, 13:59 tarihinde
gevezelik yapan hep gözde oluyor. neden acaba
performansi diyor ki:
14 Şubat 2009, 13:51 tarihinde
@ateşböceği
Siz zaten yapması gereken şeyleri yapmışsınız. Bu doğrultuda giderseniz siz parmakla gösterilecek başarılı kişiler arasında yer alırsınız yalnız dikkat etmediğiniz tek bir konu var, mülakatlarda ilk başlarda heyecanlanmak normaldir bu, kaç tane sürer bilemem çünkü senin olgunlaşmanla bu heyecan günden güne azalacaktır. Heyecanı fazla sıkıntı yapma sadece odaklanman gereken daha önce yaptığın hataları bulman ve onları düzeltmektir.
asli diyor ki:
17 Şubat 2009, 23:41 tarihinde
Ben yeni işe basladım,bu ilk işim. yeni basladığım için iş hakkın da yeterli bilgim yok, kişiler gelip birşeyler sorduğunda bilgim eksik olduğu için konuşamıyorum,insanlar beni o iş başında gördükleri için bilmek zorunda görüyorlar,bilmiyorum diyemiyorum, bu durum heyecanımı iyice artırıyo ve bildiğim birkaç şeyi bile söyleyemiyorum, sesim kısılıyo, bu durum hep böyle devam edecek diye korkuyorum.Normaldede çok heyecanlı biriyim. Önerilerinizi bekliyorm şimiden teşekkürler.
performansi diyor ki:
18 Şubat 2009, 19:08 tarihinde
Bilmemeniz ve heyecanlanmanız doğaldır. Çalıştığınız söktör hakkında bilgi vermediğiniz için iş ortamı nasıldır bilemeyeceğim genelde ilk işe girildiğinde eski çalışanlardan bilgi almak en mantıkısıdır. İş arkadaşlarınızı iletişim kurmaya çalış hatta kafana uygun birisi varsa samimi olabilirsin sıkıştığın durumda ondan yardım isteyebilirsin.

Eğer ki sıkışırsan ve o anda size yardım edecek birisi yoksa bence doğruyu söylemen de fayda vadır bu şekilde en fazla bir hafta sıkıntı çekersin.

Bir diğer uyarı, işe çok erken gel bu şekilde diğer çalışanlarla muhabet etme şansın olur özellikle bu kafana takılan yerlere açıklık getirmen için birer fırsattır. İş yeri eğer büyükse ilk günlerde boş zamanlarında oralarda gezmeni tavsiye ederim.

Umarım bu bilgiler size faydalı olur yeni işinizde başarılar diliyorum.
agit diyor ki:
18 Şubat 2009, 20:22 tarihinde
benimde anlatma sorunum vardı utanıyodum sınıftan şimdi bu yazıyı okuduktan sonra neyden utandığımı merak ettim ama aslında ben hiç bişeyden utanmıyormuşum korkuyomuşum bunu farket ettim beynime emir verdim bundan sonra hep iyi düşünücem bu yazıyı yazanada teşekkürler
ayse diyor ki:
24 Şubat 2009, 23:10 tarihinde
ben ögrenciyim dersimle ilgili bişi sorucaktım ödevim bi web sitesiyle grafik animasyon dersini anlatma ders 4 modülden oluşuyo ve kafamda tasarladım bazı noktalar yani genel bi taslagı var ben sizinde fikirlerinizi almak istiyordum bu siteyi nasıl ilgi çekici bi konuma getirmeliyim yani neler eklemeliyim bide arkaplan falan ekliyoruz bu renk uyumu nasıl olmalı kullanıcı açısından ,anlatılan konu daha ön planda olmalıdır diye düşünüyorum ben. sizin fikirlerinizide degerlendirmek isterim
performansi diyor ki:
25 Şubat 2009, 12:14 tarihinde
Web sitesini yeni açtığın bir dukkan gibi düşün vitrini süslemek çok önemlidir ama daha da önemli olan neler pazarladığın bu manevi değerler de olabilir. İlk başta kime hitap edeceğiniz çok önemli sonra kafanızda tasarladığınız konu ne kadar ilgi çekici ya da ne kadar önemli. İlgi çekici olduğunu ölçmek için bilgileri ulaştırmak istediğiniz ziyaretçileri iyi tanımanız lazım. Ziyaretçiyi tanıdınız sonra konuya da hakimsiniz renk ve animasyon da bu doğrultuda olacaktır.

Not:Bir kaç gün internetim olmayacak belki geç cevap verebilirim.
hayrettin can diyor ki:
25 Şubat 2009, 15:10 tarihinde
slm sayfada olup bitenleri takip ediyorum benim sayfamin hakkinda verecegin bilgilerini ve düsünlerini merask ediyorum ve bekliyorum yada buraya katilar arkadaslarin fikrinide bekliyorum sevgilerimle…Hayrettin can almanya-frankfurt
cansuu diyor ki:
07 Mart 2009, 00:03 tarihinde
merhabalar,benimde cesaretle ilgili bir sorunum var.lise 2.sınıftayım.Aslında önceden sorun yoktu diyebilirim.taa-ki sınıfımdan birkızla tartışana kadar..birşey sordu bana ve ben bukızı hic sevmediğim icin cvp vermedim,o anda bana cok sinirlenip hakaretler etmeye başladı ve yapılıda bir kızdı..bende sakince cevaplar vererek gecistirdim,yani kendime güvenipte kalkıp ona karşı çıkamadım..özgüvenim eksik bir durumda..ben birde çok asi ve sinirli bir insanım.gücüm yetse karşı çıkmak isterdim ama gözümde cok büyük görünüyo.ve böyle haksızlıklara karşı nasıl tepki vermeliyim ve neyapmalıyım bilmiyorum.Yardımcı olursanız çok sevinirim..
ayşe diyor ki:
14 Mart 2009, 17:17 tarihinde
slm herkese, benim bi açıklanmasını istedigim sorum var ben lise 3 ögrenciyim anadolu ticaret meslek lisesi okuyorum ve seneye öss sınav sisteminin degişecegi söyleniyor bu degişim bizi nasıl etkiler acaba ve sınavdaki soru sitilleri nasıl olur? şimdiden tesekür ederim.
İlknur Dinç diyor ki:
13 Nisan 2009, 22:50 tarihinde
S.a
Arkadaşlar bende özgüven problemi yaşıyordum.Benimde annemden kaynaklanan bu problemim çok canımı sıkıyordu.Muhafazakar ailelerde bu özelliğiniz(çekingen suskun oluşunuz) taktir edilir.Ama bu sizin için bir sıkıntıdır aslında.Çünkü girdiğiniz ortamda kimseden çekinmeden işinizi halledebilmeyi istersiniz.
Benimde özellikle okuldayken herkesin önünde konuşmak yüzümü kıpkırmızı yapardı.Sorulan soruları bilmeme rağmen sanki cevap veremicekmişim konuşamıcakmışım gibi heyecanlanlanır kekeler dakikalarca palyaço gibi olan yanaklarım geçsin diye dua ederdim.
Özgüven eksikliği özellikle türk aile çocuklarının genel problemi.Ailelerimiz bizi çok fazla koruyorlar ve sonunda onlardan ayrıldığımız ilk fırsatta savunmasız, ortada kalmış gibi hissediyoruz. Üniversiteye başladığım ilk yıl ilk gün kaybolduğumda yabancı bir şehirde her an başıma iş gelicek gibi olmuş hatta okulu bırakmayı düşünmüştüm.Hayatımda ilk defa yapayanlızdım.Yani türk aileleri çok fedakar bu çok güzel bir şey ancak ben şuan 23 yaşındayım ve babam karşıdan karşıya geçerken hala elimi tutyor:).Velasıl herşey insanın beyninde bitiyor ben buna inanıyorum.İnsan kendine neyi devamlı telkin ederse o oluyor.Başarılı olucam derseniz beyniniz bunun için programlanıyor.Eğer başarısız olucagınızı düşünüyorsanız beyniniz bunu ispat etmek için elinden geleni yapıyor.Ben çok kitap okurum özellikle kişisel gelişim kitaplarını.Gördümki hepsinin ortak noktası burası benimde size tavsiyem bu olucak.Önce kendinize inanın beyninizi kendinize güvendiğinize inandırın.O zaman gayet düzgün konuşucaksınız.Hiç kekelemiceksiniz.Unutmayın karşınızdaki insanlar sizden çok daha değerli değil.Ya da onlar bulunmaz hint kumaşıda değiller.Üstünlük sadece imanla olur…Site çok beyendim.Herkesin emeği için teşekkürler)İlknur Dinç İstanbul
mert diyor ki:
16 Nisan 2009, 18:34 tarihinde
merhaba benim adım mert adanalının hayranıyım özellikle zeynep koltuk un hayranıyım.
demet diyor ki:
17 Nisan 2009, 14:05 tarihinde
arkadaşlar ben derslerde çok heycanlanıyorum özelliklede bişey okurken sesim çok feci titriyor ağlayacak gibi çıkıyor ilk okulda böle deildi liseye gidiyorum şimdi artk kendimden nefret etmeye başladım okul dışında hiç ama hiç heycanlanmıyorum herkezle rahatça konuşabiliyorum ama okula gelince daha kapıdan girer girmez heycan basıyor gerçekten ama gerçekten nefret edyrm kendimden nolur bana yardım edin bişey yazın ne bilim bundan sonraki hayatm ünüverste ayyyyyyyy düşünmek bile istemyrm tek çarem allaha sığınmak şimdi onun yardımını bekliyrm o herşeyin hayırlısını bilir ama ne zaman bitecek bu dert:(
demet diyor ki:
18 Nisan 2009, 13:56 tarihinde
meraba arkadaşlar ben derslerde kitap okurken konu anlatırken sesim çok titriyor kalbim yerinden çıkacakmış gibi oluyo. ama bu sadece ders esnasında oluyor onun dışında arkadaşlarımla olan diyaloğum çok iyi tenefüslerde olsn beden derslerinde olsun dışarda olsun gayet iyi iletişim kurabiliyorum.ancaksınıfta konu anlatırken ve kitap okurken çok feci sesim titriyo artık kendimden nefret etmeye başladım kalbim yerinden çıkacak gibi oluyor cevap yazın lütfen
performansi diyor ki:
22 Nisan 2009, 09:52 tarihinde
Birgün o dert bitecek ve sen bu haline güleceksin.
Aynen şöyle düşün çocuklara bir şeyler anlatıyorsun hiç heyecanlanıyor musun hayır çünkü sözlerin yanlış anlaşılsa bile çocuklar bir şey demez.

Dersteyken de aynı durum geçerli sınıfta kitap okumaktan kaçan arkadaşların vardır ve bu kişiler birisi hata yaptığında ilk alay eden onlardır çünkü bir zaafları vardır ve bunu saklamaya çalışıyorlar. Evde sesli kitap oku ve rezil olmaktan korkmadan cesaret gösterip heyecanını yen.

Bu hayattan anladığım tek şey başımıza gelenlere olaylara bakış açımıza göre zarar ya da fayda verir
ilayda diyor ki:
27 Nisan 2009, 17:10 tarihinde
merhaba arkadaşlar 2 senedir süren sınıfta sesli kitap okuma heyecanım var:S şuan lise 3 e gidiyorum..lise 1 de ve ortaokulda hiç böyle bişey olmamıştı..hatta okumak için yalvarırdım hocaya resmen .ama şimdi neden böyle oldu bilmiyorum bu heyecanımı yenmek istiyorum.başka hiçbirşeyde heyecanlanmam sadece ve sadece sınıfta sesli bişey okumada heyecanlanırım:S herşeyi çok rahat anlatırım ama okumaya gelincee:S…lütfen cevap yazarsanız sevinirim..
nur diyor ki:
30 Nisan 2009, 23:42 tarihinde
aynn katılıyorum arkadaşalr peki ama ben normaldede ailemlede konuşurkende heyencanlanıyorum bunlan ilgili ne yapmalıyım yardım eder misiniz
demet diyor ki:
02 Mayıs 2009, 15:26 tarihinde
ya ne kadarda denesemde olmuyor aslında bunun ne kadar saçma olduğunu bliyrm.ama elimde olna bşey deil. sanki kontrollerm dışında oluyr. galiba herşeyi zamana bırakmak
mustafa diyor ki:
10 Mayıs 2009, 00:44 tarihinde
selam bende çok heyecan ve korku yapıyorum konuşurken konuşmayı bitiremiyecegim korkusu beni iyice mahfediyor sorum:bunun tıpta bir caresi,ilacla veya bi benzeri tedavisi yokmudur?lütfen benim için cok önemli bu soruyu cevaplayın tşk.
qwe diyor ki:
14 Mayıs 2009, 23:13 tarihinde
15 yaşındaki arkadaşın yazısını okudum
vay MAŞALLAH bu ne güzel bi yazmadır

kendisinin gözlerinden öpüyorum

evet arkadaşlar bilmiyorum benim yazımı okurmusnuz ama internet bu otu da okunuyor… neyse şimdi ben yazayım siz bitirince değerlendirirsiniz

meslek itibariyle sunum yapan bir mühendisim bilgisayar mühendisiyim çok merak ettiyseniz

neredeyse her gün bi toplantı yaparız verilen bir proje hakkında herkes bir fikir sunar gerçekten de mecburen kalkar ve hakkında hiç bir fikriniz olmasa bile bir konu hakkında oldukça uzun konuşmanız gerekebilir bunlar günlük yaşamda da her zaman karşımıza gelen şeyler den değilmi arkadaşlar annemizle bile konuşurken onun dünyanınn en önemli kişisi olduğunu düşünmezmiyiz

eğer düşünmediyseniz şimdiye kadar bugün bir kere onunla öyle konuşn bakın bakalım ne oluyor heacanlanıyormusunuz hayır heyecanlanmam dediğinizi duyar gibiyim

ıo zaman şimdi şöyle düşünün karşınız da konuştuğunuz kişiler sizin annenizden daha mı değerliler elbette değil

annenizle bile konuşurken heyacanlanıyorsanız o zaman sorunu başka yerde aramak lazım

size tavsiyem inancın bu konuda çok önemli olduğunu belirtmem gerekir çünkü kalbi dünyalık hiç bir şeyn dolduramadığını yemin ederek altına imza atarak belirtebilirim

isterse dünyanın en zengini en güzel eşine ve ne biliyim işte en .. her şeyine sahip olun kalp dünyalık ile asla mutlu olmaz bu dünya da ve ahirete inanıyorsanız orada mutlu olmann tek yolu imandan geçer

sağlam imana sahip kişilerde tevekkül mantığı tam yerleşmiştir.
tevekkül bir işe sarılıp gerekenleri yaptıktan sonra sonucu Allah a bırakmaktır ne gelirse hayırlısı olsun demektir

nbu da insan gönül huzuru kalp mutmaiini getirir

buna sahip insan sunum yapsa alayı gelse dinlese gıdım heyacanlanmaz

camilere gidin bakın 50 – 60 yaşındaki hocalar yüzlerce kişinin karşısında nasıl arapça türkçe okurlar , hutbe vaaz verirler

TEVEKKÜL
her şeyden önemli anahtar kelime …
binnur diyor ki:
22 Mayıs 2009, 17:45 tarihinde
iyi günler hocam… ben lise 3. sınıf öğrencisiyim benim sorunum sınıf ortamında konuşamamak… bunu bi türlü beceremedim ve inanın kafayı yiyecek konuma geldim. hiç konuşmayan biri olduğumdan dolayı tahtaya falan kalktığımda herkesin bütün dikkati benim üstümde toplanıyo ve bu beni daha fazla strese sokuyo… sınavlarda yorum sorularında öyle güzel açıklamalar yaparımki hep tam puan alırım. ama işte sınıfta tahtaya kalktığımda 2 kelimeyi biraraya getiremiyorum… çok kötü durumdayım… acilen yardıma ihtiyacım var üstelik p.tesi konu anlatmam lazım sınıfta.. eğer anlatmazsam sözlüden kocaman bi sıfır alıcam ve karneme zayıf düşecek.. yardımlarınızı bekliyorumm.. Allaha emanet olun.. kendinize çok iyi bakın… şimdiden herşey için teşekkürler…
psmst diyor ki:
03 Haziran 2009, 16:29 tarihinde
karne günü şarkı söylemeyi planlıyorum bestelerim var ve onları herkese duyurmak en büyük hayalim
bizim lisede herkes rahat ve bnm sesimin güzel olduğunu sölemelerine rağmen şimdiden heycanım çok büyük çok korkuyorum yanlış söylemekten sesimin titremesinden
ağzımın bi yana kaymasından
ne yapacaım bilmiyorum lütfen yardım edin :] teşekkrler ..
can diyor ki:
11 Haziran 2009, 17:07 tarihinde
selam ben 16 yaşındayım. benim sorunum çok içe kapanık olmam.her şeyi kafama takmam.ve sınıfta şu an hiç arkadaşım yok kimse benimle arkadaş olmak istemiyor.düşüncelerimi söyleyemiyorum.ve bu durumum düzelir mi acaba. bir de insanlarla konuşacak konu bulamıyorum.bu beni çileden çıkarıyor.evde çok rahat olmama rağmen dışarda dut yemiş bülbül gibiyim.insanların senle arkadaş olmamak istemesi o kadar kötü o kadar onur kırıcı ki anlatamam.arkadaş nasıl edinilir onu bile bilmiyorum.çok yalnızım üniversiteye gideceğim ve bu hep böyle devam edecek gine kimse beni istemiyecek.bu en büyük korkum.lütfen yardım edin lütfen.
gizem diyor ki:
05 Temmuz 2009, 01:14 tarihinde
toplum karşısında ya akranlarım karşısında bir yazı yada bir sunum yapmak beni aşırı heyecanlandırıyor yani herkesin beni pür dikkat dinlemesi beni aşırı heyacanlandırıyor ellerim titriyor sesim titriyor bütün vücudum titremeye başlıyor ve kontrol edemiyorum bu heyecanımı nasıl yene bilirim
faruk diyor ki:
06 Ağustos 2009, 16:36 tarihinde
eee performans bey herşeyi cevaplamışın e bide bize göz at. Bendeki sorun sadece belli zmanlarda mesela 15 kişilik bi grupsun herkes kendini tanıtıyo ama benim heyecandan sesim titriyor kendimi kasıyorum ve tam bir ay sonra hayatımı şekillendirecek bi sözlü sınava girecegim sadece 5 konuşacagım ama işte sesim titremesinden korkuyorum. Gerçi biraz kendimde güvn eksikliği mi bilmiyorum ama zaten sadece belli ortamarda oluyo ve sesim titriyo bunuda kontrol edemiyorum e bana ilaç, psikolog vb. dışında öyle bişeler öner ki o 5 dakkada kendimi rahatlatıp -3-5 dk konuşup sesimi titretmeden halledeyim şimdiden teşekkür ederim
faruk diyor ki:
06 Ağustos 2009, 16:41 tarihinde
e şunu da söyleyim Allaha imanı tam olanın sıkıntısı olmamalı demiş vatandaş KESİNLİKLE haklı işte bizim elhamdülillah imanımız oldugu hale işte milletin karşısına çıkınca ne varsa sanki heyacanlanıyoz anlamda veremiyorum
performansi diyor ki:
07 Ağustos 2009, 10:38 tarihinde
@faruk
Defalarca söyledim heyacan her insanda var önemli olan bunu uzatmamak. Bir ay sonra bir sözllü sınavım var sen daha şimdiden şafak saymaya başladın eğer bu kadar kafaya takarsan şundan çok eminim ki “heyecanlanacaksın ve sesin titreyecek”

sesinin titrememesini mi istiyorsun?
O zaman kafaya fazla takma çünkü diğer 15 kişi seninle eşit koşullar altında, onlarda heyecanlanacak yani bir şeye odaklanmak gerekir anlattıklarından onlardan farklı olsun.
Fark yarat ve akılda hep sen kal.
Bakış açın her şeyi değiştirecektir. İsmini bilemediğim ünlü bir sanatçı konser alanına çıkar ve ara verince tuvalete gider meğer mikrofonu kapatmayı unutmuştur ondan sonra tuvalette ne konuştuysa herkes onu duyar. Tuvaletten çıktığında ise mükrofonun açık olduğunu yeni fark eder?

Şimdi onun yerinde olsaydın rezil olurdun o ise olmadı ve dediği şey en azından tuvalette neler yaptığımı da öğrenmiş oldunuz diyerek konsere devam etmiştir
faruk diyor ki:
12 Ağustos 2009, 19:31 tarihinde
“eşit koşullar altında, onlarda heyecanlanacak yani bir şeye odaklanmak gerekir anlattıklarından onlardan farklı olsun.
Fark yarat” anahtar kelimeleri bunlar olarak belirledim cevabın için çok teşekkürlerr.. inşaallah heyecanlanmayacağım…saygılarımla kolay gelsin
ahmet diyor ki:
13 Ağustos 2009, 17:35 tarihinde
slm arkadaşlar bu steyi yeni farkettim çok güzel bi söyleşi stesi arkadaşların anlattığı gibi toplum önünde rahat konuşama bende de var ben ilerde öğretmen olucam ve illaki sunum yapıcam öğrencilerime bildiklerimi aktarıcam bunu daha iyi daha etkili yapabilmem için kendimi geliştirmek zorundayım bunun için bol bol kişisel gelişim kitapları okuyorum bu konuda yazılmış tavsiye edebileceğiniz bi kitap varsa bekliyorum şimdiden teşekkür ederim
adsız diyor ki:
14 Ağustos 2009, 09:39 tarihinde
Ben 16 yaşındayım ve çok utangaç biriyim. herhangi bir bayanla konuşurken yüzüne bakamıyorum.sınıfta kimseyle arkadaş olamıyorum.insanlarla konuşurken söyleyecek söz bulamıyorum.aynı zamanda hiçkimseyle konuşmuyorum.yazdığınız yazılara baktım kendim için mantıkllı bir çözüm bulamadım.bu tür sorunlar dinle imanla çözülmez.herkes çözüm olarak dini imanı karıştırmış.(ne alaka)çözüm için en mantıklı yol uzman bir psikoloğa başvurmaktır.benim gibi çekinen utananlarda psikoloğa gitmek yerine sıkıntılarını burda anlatmış.(son)
performansi diyor ki:
14 Ağustos 2009, 10:08 tarihinde
Kişisel gelişim kitapları çoğu bir birine benzer aradaki fark yazı dilidir bana göre güzel olan bir kitap sana göre güzel olmayabilir. Şuana kadar okuduğum kitaplardan beni en çok etkileyen Robin Sharma kitaplarıdır. Kitapçılar çarsına git sana göre hangisi güzelse onu oku ve en önemli nokta
Herkes kendi deneyimlerini anlatır kişisel gelişim kitapların amacı örnek olmaktır yani oradaki tavsiyeleri tek tek uygulamak okuyucuya zarar verecektir.

@Adsız bey herkes psikoloğa gidemiyor maalesef fazla para yok!
İnanç kelimesini görünce aklında bir tek o mu kaldı söyleyeyim sana, güçlü bir inanç sorunları çözmede yardımcı olur. Ama asıl çözüm nedir biliyor musun “iyi bir şekilde dinlemek” daha sonra “iyi bir izleyici olmak” çevrendeki insanlar gibi aynı koşulları paylaşıyorsun o yüzden utanmana gerek yok sadece ilkleri yapabilmek bazen de bir şeye ara vermek yine aynı sorunu yaşamana neden olur
adsız diyor ki:
14 Ağustos 2009, 16:45 tarihinde
Sayın performansi yazdığınız şeylerin bana faydalı olacağını sanmıyorum. şimdiye kadar denemediğim yol kalmadı.ama olmadı.ne zaman biriyle konuşmaya başlasam yüzüne bakamıyorum yada saçmalıyorum sonuç olarak küçük düşen hep ben oluyorum.ailemdeki bireylerle rahat rahat konuşuyorum.ama başkalarıyla konuşurken çok zorluk çekiyorum.okulda yanıma biri oturduğunda sürekli o soru soruyor ben ise sadece cevap veriyorum.kısacası laf açamıyorum.bence bu psikolojik bir rahatsızlık ve çözümü yok.
burak diyor ki:
19 Ağustos 2009, 03:18 tarihinde
s.a. bn lise3 e başlıyacagım vede okul deiştirmeye karar verdim.ama şimdi eniden tüm öğretmenlerle tanışma faslı olacak vede bn adımı ve soyadımı hocalara(yabancılarada) söyleyemyiorum bunu nasıl düzeltte bilirim 5ay filan önce psikolog’a gittim bna bol kitab okuyup DİDERAL 20MG ilaç kullanmaı söyledi biraz kullandım fakar pek faydasını görmedim SYN:PERFORMANSİ yadım edin lütfen
adsız diyor ki:
19 Ağustos 2009, 20:04 tarihinde
burak bendede aynı sorun var.bu sorunun hiçbir çözümü yok.ilaçla da olmaz.tek çözüm intihar etmek keyfin bilir.ben çözmek için çok uğraştım ama olmadı.
E*M*R*A*H* diyor ki:
19 Ağustos 2009, 20:39 tarihinde
burak sen adsızın dediğine bakma.bende de aynı sorun vardı..ben şimdi lise 2 ye geçtim geçen sene bu sorunla karşılaştım.bak kardeşim bunun aslında tek çözümü var bilion mu ne ALLAH ‘a gerçekten inanarak dua et ve sonucu alacaksın.bunun da ondan geldiğine inanan yeter.ben kimseye adımı bile söyleyemiyor sürekli midem bulanıyor die sınıfı terk ediyordum..ALLAH ‘a sığın hemde şu günlerde mutlaka sığın.o sna yardımcı olacaktır .inana ben tam bi sene boyunca sadece dua ettim.ama hiç bi sonucunu alamadım.bi gün oturdum yürekten dua ettim.ertesi gün aniden geçti.hiç beklemediğim bi anda hemde..unutma inanarak dua et..
adsız diyor ki:
19 Ağustos 2009, 21:21 tarihinde
dinle imanla hiçbişe çözülmez bana inan burak. emrah kandi yazdığınada inanmıyor.valla yapmadığım şey kalmadı. ama olmadı.
E*M*R*A*H* diyor ki:
19 Ağustos 2009, 21:59 tarihinde
birader yanılıosun…gerçekten dene bunu ALLAH ‘Tan iyice iste bak bakalım çözülüo mu çözülmüo mu.sizler benim yaşadıklarımı bilmiosunuz.ben neler yaşadım bu heyecan meselesinden dolayı..çok iyi biliyorum çözümü ALLAH’ta .ALLAH benden isteyin size vereyim demiş.sen yürekten iste.ama ben yürekten istedim yinede olmuo diosan.yürekten istememişsindri ya da daha zamanı vardır.ALLAH her şeyin en doğrusunu bilir.belki de seni bunla sınıyor.isyankar olmak yerine bunu dene.her şeyi deneyen sen bunu mu deneyemicen..
adsız diyor ki:
20 Ağustos 2009, 08:41 tarihinde
duayla falan hiçbişey çözülmez.nasıl bir cisim durduk yerde havalanmıyorsa senin sorununda öyle.zaten dua,namaz,oruç gibi şeyler insanları kandırmak içindir.
faruk diyor ki:
20 Ağustos 2009, 11:34 tarihinde
Siz bu adsız denen insanımsı şeye bakmayın adam heyecanı yok edecegim derken Allaha inancını yitirecek gerçi bunları söyleyen birinin kaybedeck birşeyi var mıdır o ayrı bir mevzu ama kardeşim heyecansa heyecan yaa abartma sende bu heycanın tadını çkar olmuyosa olmuyor zorlama sende bazı şeyeleri heyecanlanarak yap ya dünya bitmediya hem dünya bitse ne olur adsız gibi düşünmüyosan elbet birgün ölecegiz sende bu günler de geçecek ben öbür arafta alırım sonu olan bi dünyayı bu kadar dert edip sonu olmaya bi ahireti zedeleme heyacanı oldugu gibi kabul et.. saygılarımla
adsız diyor ki:
20 Ağustos 2009, 12:13 tarihinde
faruk başkaları mutlu mesut yaşarken neden bizler zorluk çekerek yaşayalımki.ben her okul çıkışında eve yalnız gidiyordum. hiçkimse benle arkadaş olmak istemiyordu.yalnızdım,mutsuzdum talihsizdim.vede dinle ilgili bütün yükümlülüklerimide yerine getiriyordum.bazı dinsiz imansız insanlarda mutlu bişekilde yaşıyordu.ozaman karar verdim ve bundan sonra dini yükümlülüklerimi yerine getirmeyecem dedim ve şuan çok mutluyum.ahiretten banane bu mutluluk bana yeter.
performansi diyor ki:
20 Ağustos 2009, 21:15 tarihinde
arkadaşlar polemik yapmayalım aksi durumda yorumlar silinecektir. Amacımız bir psikolojik sorunu çözmek yoksa kim neye inanıyorsa inansın.
faruk diyor ki:
21 Ağustos 2009, 15:32 tarihinde
Adsız son kez yazıyorum cevaba lüzum yok performansın dediği gibi kim neye inanırsa inansın burası psikojik sorunlar için ayrılmış bi bölüm imani meseleler buralarda tartişilacak kadar ucuz değil.gerçi iman tartışılmaz ya inanlır ya da inanılmaz..düşüncelerine saygı dumaktan başka yapacağım bi şey yok.. yolun açık olsun..
tuğba diyor ki:
22 Ağustos 2009, 14:11 tarihinde
hani ilk yaptığımız şeylerde heyecan duyarızya ama benim öyle değil ilk sunum yapmak zorunda kaldımda çok heyecanlanmıştım ama gayet güzel anlattım ikince kez sunum yaptığımda daha heyecanlıydım ve hala sunum yapmaktan korkuyorummm yani giderek heyecanımın azalması gerektiği yere artıyo:(
performansi diyor ki:
23 Ağustos 2009, 11:55 tarihinde
illaki ilk seferde olacak diye bir şey yok, yaşam tarzı ve hayattan beklentilerimiz bazen bizi çeşitli korkulara sevk etmektedir. İlk konuşma yaptığın ortam ile daha sonra sunum yaptıktan sonra ortam değişikliği olmuş olabilir. Daha sonra şevkini kırmış bir iki sohbet bile seni bu korkuya sevketmiş olabilir.
Ne mi yapılması gerekir? yaptığın sunuma inanacaksın ilk başta yaptığın sunum ile kendini şaşırtacaksın eğer sen çok beğendiysen, seni muhakkak beğenen olacaktır. Her zaman sunumu kendin için yap senden faydalanacak olan var olacaktır
adsız diyor ki:
23 Ağustos 2009, 20:24 tarihinde
bence içinde bulunduğun durum heyecan ve korkuyla ilgili değil.sunuma hazırlıksız yakalanmış olabilirsin.bence sunum yapmadan önce prova yap.ve o anki durumu kafanda canlandır.
tuğba diyor ki:
24 Ağustos 2009, 14:09 tarihinde
sunuma hazırlıksız yakalanmadım her sunumda en az bir hafta öncesinden çalışmaya başladım.. benim için sunum yaptığım ortam da pek farketmiyo şimdi 15 kişiye sunum yap deseler de heyecanlanırım 50 kişye yap deselerde heyecanlanırım tabi bu toplulukların niteleilleri farklı olabilir ama sonuçta kasıyorum kendimi sadece sunum yaptığım zamanlarda da değil her zaman bu sorunla karşı karşıyayım ve işin en kötü tarafı sosyoloji okuyorummm bu sorunla başa çıkmak zorundayım yani….
burak diyor ki:
30 Ağustos 2009, 15:58 tarihinde
emrah kardşim cok saol bncede bu işin tek çözümü ALLAHA dua etmek.sonuta ALLAH verdi ALLAH alaak inşalllah. HEPİNİZE COK TEŞEKKÜRLER
selver diyor ki:
03 Eylül 2009, 15:06 tarihinde
benimde toplum önünde konşma problemm var bende ögrtmn adayıyım işim geregi konşmam gerk bu sornm yuzndn okulu bırakmayı bile duşndm ençok veli toplantlantlarndn korkuyrm tek bende bu sorn var zannedyordm msjları okuynca icim açıldı diyeblrm ama yenersm dunyann en mutlu kişisi olcgmı duşunyrm bana yardımcı olun lutfen malatyada bi psikolokta tavsiye edeblrsnz
selver diyor ki:
06 Eylül 2009, 11:23 tarihinde
bende toplum önünde konuşamıyorum ve öğretmen adayıyım bu benim için aşılmaz bir problemmiş gibi gözüküyo buyüzden okumayı bırakmayı bile düşündüm neyapmalıyım bana yardımcı olursanız çook sevinirim
GiZeM18 diyor ki:
06 Eylül 2009, 20:46 tarihinde
Bende sizler gibi aynı dertdeyim yanlız benim heyecanım abartılı bir şekilde fazla.. yıllarca okuduğum okulların gözde öğrencisi olurken bir anlık hata 3 yıldır karşı koyamadığım bir heyecana sürükledi beni..her ders sınıfta konuşma gereksinimi duyan ”ben” zamanla hoca beni derste konuşturmasın diye dua etmeye kadar götürttürdü..eğer hocanın gözüne çarpmışsam ve ders anlatmam gerekiyorsa direk ellerim titremeye başlıyor ateşim yükseliyor dudaklarım kuruyor ve kekelemeye başlıyorum.. öyle bir an geliyorki yutkunamıyorum bile ve bayılacakmışım gibi oluyor.. aslında bundan sadece 3 yıl evvel herşey inanılmaz derecede farklıydı..üniversite sınavına girincede aynı dertle karşı karşıya kaldım.. istediğim sonucu elde edemedim … bu aralar kendime yeni alternatif ler buldum yurt dışı eğitimi gibi ancak ben daha ülkemde bu sorunu çözememişken yurt dışında nasıl okuyacağım bilmiyorum.. psikiyatristte de gittim fakat onlarda ancak çocukluğuma dönüyor bana bir yararı yok.. ilaç kullanmayı denedim ama o da işe yaramadı(mide bulantısından başka)..kendimi başara bilirim diye telkinde ediyorum..heyecanlanmıyacağım diyorum..ancak bu sözü söylerken de heyecanlanabileceğim aklıma geliyor..biliyorum karşımdaki kişinin benden bir farkı yok..o da bende aynı toprağa gireceğiz fakat bunu kendine kabul ettirmen çok zor.. şimdi kara kara düşünüyorum ben eski benliğimi nasıl geri alabilirim diye… aşılması zor bir yolculuğa girdim hayallerimde hedeflerimde büyük ancak öncellikle bu sorunu halletmem gerekiyorki başarının birinci anahtarını yakalayım özgüven ile diye.. gerçi yapmam gerken herşeyi yaptım daha bana ne önerebilirsiniz ki??
faruk diyor ki:
07 Eylül 2009, 12:14 tarihinde
İlgilenmemeye çalışın heyecanı kabul edin bende böyleyim deyin heyecanlanmak ayıp değil ne yani sesiniz titrese yüzünüz kızarsa eliniz ayağınız da titrese ilk 5 dakka olur bunlar sonra havaya girersiniz..şunu da söyleyim çok insan çok ortam gören insanlar genelde heyecanlanmazlar mesela esnaflar yani çıkın dışarıya bu bir aşırı utangaçlık sorunu gidin bir markete fare tuzağı sorun olmayan bir şeyler isteyin sosyalleşin üzerine gidin aman ben heyecanlanırım yok heyecan ölüm demek değildir haa bunları yazan ben heyecanın taa kendisi bende çok özel durumlarda özel insanların karşısında sesim titiryor ama işte kısa konuşmaları seçioz bu durumlarda halbuki devam etsek heyecan yerini o tatlı duyguyu verecek saygılarımla heyecanı kabul edin bende böyleyim deyin siz isteyin Allah yardım eder hayırlı ramazanlar
faruk diyor ki:
07 Eylül 2009, 12:24 tarihinde
ve sorunlaran kaçmak çözüm değil çözümsüzlüktür ertelemektir yok etmmek değil yüzleşin kaybedeceğiniz bir şey yok aman gururum diyorsanız olmaz aman rezil olacağımda olmaz hem rezil olun insanlar size desinler aa nasıl heyecanlanıyor bakarmısın mı? rezillik buysa kavram karmaşası içerisindesiniz. Kırın zincirlerinizi ekranlardaki insanlaramı özeniyorsunuz aa nasıl sesleri titremiyor konuşuyolar mı diyosunuz asla ben yapamam mı diyosunuz işte bunları demek aman rezil olacağım korkusundandır herkes beni izliyor hata yapsam tepekoyacaklar mantığının ürünüdür.Kendiniz olun korkmayın cesur olun hiç yapmadiğiniz şeyler yapın tabii ayıp olanı günah olanı değil.Mesela heyecanlı insan camiide müezzine hayretle bakar nasıl yapıor sesi titremiyyor diye inanın ben kendimi böye aştım gidin camiye kalkın müezzinlik yapın bir vakit namazında cemaat sizemi gülecek kimse gülemez gülmez kabul edin heyecanınız çıkın yola yolunuz açık olsun
can diyor ki:
10 Eylül 2009, 01:06 tarihinde
selam ben 16 yaşındayım. benim sorunum çok içe kapanık olmam.her şeyi kafama takmam.ve sınıfta şu an hiç arkadaşım yok kimse benimle arkadaş olmak istemiyor.düşüncelerimi söyleyemiyorum.ve bu durumum düzelir mi acaba. bir de insanlarla konuşacak konu bulamıyorum.bu beni çileden çıkarıyor.evde çok rahat olmama rağmen dışarda dut yemiş bülbül gibiyim.insanların senle arkadaş olmamak istemesi o kadar kötü o kadar onur kırıcı ki anlatamam.arkadaş nasıl edinilir onu bile bilmiyorum .bu en büyük korkum.lütfen yardım edin lütfen.
performansi diyor ki:
10 Eylül 2009, 12:21 tarihinde
@can
Arkadaş edinmek için didinirsen bulamazsın, senin yaşındayken aynı problemi yaşıyordum ve senin gibi aynı düşünceye sahiptim ama bir türlü istediğim olmadı.

Sen arkadaş bulmaktan vazgeç ve insanları etkilemek için kesinlikle çaba harcama. Bir şeye odaklan yeteneğini keşfet ve bunun üzerine kendini geliştir bakarsın etrafında binlerce insan vardır. Kendini mutlu etmek için uğraş enerjini boşa harcama.

Senin şuan blogohbe gibi bir sitede sıkıntını anlatman bilgisayardan anlamanın bir göstergesidir, kendini çok iyi ifade ediyorsun bırak insanlar seni keşfetsin. Unutma! Yeteneklerine Odaklan
adsız diyor ki:
16 Eylül 2009, 00:10 tarihinde
yapabileceğim hiçbirşey kalmadı.internette bakmadığım site,forum v.b hiçbirşey kalmadı çare yok.evde defalarca prova yaptım.kıza söyleyeceklerimi ezberledim.ve kızın karşısına çıktım.kız birşeyler sordu bende yere bakarak cevapladım.kızın yüzüne bakmaya çalışıyorum.ama olmuyor.bakamıyorum.utanıyorum.arkadaşlarıma bakıyorum herkes kızlarla rahat rahat konuşuyor ama ben eşşek gibi bir oyana bir buyana bakıyorum.tamamen rezil bir insanım ben.niye ben onlar gibi değilim?
adsız diyor ki:
16 Eylül 2009, 00:22 tarihinde
gecenin bir vakti başkaları rahat rahat uyurken ben uyuyamıyorum sürekli aklımda.niye ben konuşmuyorum.ilkokulda öğretmenlerimle hiç konuşmazdım.arkadaşlar bana hakaret etseler ben yine konuşmazdım.hocalar bana küfretse dövse haklı olsam bile hakkımı savunmazdım.liseye geçtim yine böyle.yine hocalar bana küfrediyor hakaret ediyor ben onlara cevap veremiyorum.hakkımı savunamıyorum.artık değişeceğim hakkımı savunacağım dışadönük biri olacam dedim.ve ilk adımı attım.ama şimdide konuşacak söz bulamıyorum.konuşsamda saçmalıyorum.anlamsız şeyler söylüyorum.bilgisi olan arkadaşlar öneride bulunabilir.
erdem diyor ki:
19 Eylül 2009, 19:50 tarihinde
çekingenlik ve utangaçlık bende çocukluk döneminden beri var olan bir sorun..bu sorunlar yüzünden kendimi çok kötü hissediyorumm ve bu sorunlardan hiç kurtulamayacağımı bile düşünmeye başladımm kurtulmak için her yolu deniyorum ama bir türlü bunu yenemedim ve gittikçe kötüye gitmekte..kalabalıktan uzak durur oldum arkadaşlarımm cafelere konserlere düğünlere giderken sosyal fobim bu tür aktivitelere izin vermiyor gidersem sıkılacağımı ve kendimi kötü hissedeceğimi iyi biliyorum. bu konuda bana önerebileceğiniz bir şeyler varsa söyleyin lütfen. bu arada ben böle bi sorunumun olduğunu daha önce hiç kimsye bahsetmemiştim hep bir sır gibi sakladım bu ilk oldu.
OĞUZ diyor ki:
23 Eylül 2009, 17:18 tarihinde
KARŞINDA KİMSE YOKMUŞ GİBİ DAVRAN. DÜN AKŞAM EVDE NASIL OKUYORDUN VE KENDİNE ONLARDA BENİM GİBİ İNSAN DİYORDUN SAKIN HA HEYECAN YOK DE VE ÇATIR ÇATIR KONUŞ ÇÜNKÜ HERKEZ HEYECANLANIR. HEYECANLANMAYAN YOKTUR YALNIZCA TECRUBEYLE KAZANILMIŞ HEYECANIN SAKLAMA BECERİSİ VARDIR
busra diyor ki:
26 Eylül 2009, 16:25 tarihinde
15 yaşındayım lise 1 geçtim ve lise 1 in ilk günü dil ve anlaım dersindeydik kendimizi tanıttıktan sonra dil ve anlatım hocamız içimizden birinin tahtaya çıkıp konuşmasını istedi kimseden tık yok tabiki bende de deli cesareti olduğu için hemen parmağımı kaldırıp taktaya çıktım
çok çekingen bir insan olmama rağmen daha sonra konuşmaya başladım kalbim tik tak tik tak müthiş bir hızla atmakla beraber yüzüm domates gibi oldu ellerim buz gibiydi ayrıca ellerim titriyordu konudan konuya atlıyordum kayadan kalburdan konuşuyordum vee çok saçmaladım kısaca tam bir ama kendime inanıyorum ki bu sorunu da atlatacağım arkadşlar tavsiyelerinizi bekliyorumm???
performansi diyor ki:
26 Eylül 2009, 17:28 tarihinde
@buşra
Tavsiyeye ne gerek var zaten sen aşmışsın. Haa sen heyacanlanmayı diyorsan bu çok doğal aynen devam et daha sonra bu tecrübenle çok güzel başarılar elde edeceğinden emin ol
adsızzz diyor ki:
27 Eylül 2009, 10:34 tarihinde
yaklaşık bir hafta sonra bir mülakatım olacak ve ben şimdiden sıkıntı yapmaya başladım.aslında yazılanları okuyunca birazda olsa rahatladım ama hala heyecanlıyım.ben toplum önünde konuşma heyecanını 4 5 dk konuştuktan sonra yenebiliyorum.ama malesef bu sefer en fazla 1 dk konuşulacak olsada ben şimdiden kara kara düşünüyorum.lütfen banada fikren yardımcı olursanız sevinirim
busra diyor ki:
27 Eylül 2009, 12:10 tarihinde
çok teşekkür ederim tavsiyeleriniz için bir şeyler daha eklemek istiyorum toplum önüne çıkınca utanıp sıkılmamız aslen yetiştiriliş biçimimizden kaynaklanıyor bence. Bu da paralel olarak özgüvenimizi etkiliyor.özgüvensizliğimize biraz da gülerek yaklaşmak istiyorum.Bir kitaptan okuduğum alıntı ile:

PEDAGOJİ
Çocuk dediğin,uslu oturur.
Çocuk dediğin,büyüklerin sözün dinler.
Çocuk dediğin,yapma deyince yapmaz
Çocuk dediğin,yat deyince yatar
Çocuk dediğin,önüne koyanı yer
Çocuk dediğin,yeni icatlar çıkarmaz
Çocuk dediğin,ders çalışır
Çocuk dediğin,dikkafalılık etmez
Çocuk dediğin,çok soru sormaz
Çocuk dediğin,karşılık vermez
Çocuk dediğin,paylanınca önüne bakar
Çocuk dediğin,evi dağıtmaz
Çocuk dediğin,her şeyi istemez
Çocuk dediğin,her duyduğunu söylemez
Çocuk dediğin,anasından babasından korkar
Çocuk dediğin,şimdi seni gebertirim deyince suspus olur
Çocuk dediğin,he rönüne gelenle oynamaz
Çocuk dediğin,büyüklerin vurduğu yerde gül biteceğini bilir
Çocuk dediğin,verilen öğütlerin dışına çıkmaz
Çocuk dediğin,ağaca da çıkmaz
Çocuk dediğin,durmadan ıslık çalmaz
Çocuk dediğin,ymekten önce mandalina yemez
Çocuk dediğin,hep top peşinde koşmaz
Çocuk dediğin,kuş peşinde de koşmaz
Çocuk dediğin,kız peşinde hiç koşmaz
Çocuk dediğin,büyüklerin bir dediğini iki ettirmez
Çocuk dediğin,zırt pırt televizyonu açmaz
Çocuk dediğin,söylenen işten kaçmaz
Çocuk dediğin,anasının babasının odasını açmaz
Çocuk dediğin,kapı çalınınca koşup kapıyı açar
Çocuk dediğin,insanın tepesine binmez
Çocuk dediğin,akşama kadar bisiklete de binmez
Çocuk dediğin,kimsenin dalına basmaz
Çocuk dediğin,ıslak yerlere de basmaz
Çocuk dediğin,sofrada adam gibi oturur
Çocuk dediğin,büyüklerin yanında oturmaz
Çocuk dediğin,haytalık etmez
Çocuk dediğin,çacukluğunu bilir
Çocuk dediğin,saygı suygu bilir
Çocuk dediğin,dersini de bilir
Çocuk dediğin,insanın kafasını şişirmez
Çocuk dediğin,çok gülmez
Çocuk dediğin, çağrılınca gelir
Çocuk dediğin,yemek saatinde evine gelir
Çocuk dediğin,yüzüne bakılınca kendine gelir

BÜYÜKLERE GELİNCE….
Onlar büyüktür ve her şeyiyapabilirler
Ve çocuklar yaşlanıp ölünceye dek , her şeyi adece büyüklerin yapabileceğine inanarak yaşarlar
demet diyor ki:
28 Eylül 2009, 20:15 tarihinde
heycan bu kavramdandan ne zaman kurtulcam. arkadaşlar ne kadar denesemde olmuyor. kendimi bile tanımaz oldum her geçen gün bunun dahada artığını farkedyrum.sınıf ortamı beni çok kasıyor. sınıf dışında arkadaşlarla olsun öğretmenlerle olsun iletişimim çok çok iyi .ffakat sınıfta özeliklede sesli kitap okumada sesim aşırı ttitriyor. resmen derste dua edyorum hoca beni kaldırmasın dye. halbuki herhangi bi özrüm bile yok .yani telaffuzum oldukça iyi. çokta inaçlı birisiyimm. allaha her zama dua edyorm ancak sonuç yine aynı. demeki zamanı daha gelmedi onun mutlaka bi bildiği vardır diyip kendimi teselli etmeye çelışyrm.4 senedir bu dert devam edyor şimdi ise lise son sınıfım.performansiden rcia edyorum . lütfen bi çözüm önersinn. lütfenn :(:(
adsız diyor ki:
29 Eylül 2009, 21:25 tarihinde
ben okul değiştirdim.hattımı değiştim.msn,facebook hepsini değiştirdim.kuranın mealini okudum.açıkçası etkisi oldu.okulun ilk günü sınıfta hocaya soru sordum.eskiden hiç konuşamazdım.neyse bugün hocalardan biriyle tekrar konuştum.yavaş yavaş sosyalleşmeye başlıyorum.
mucizelere inanın......... diyor ki:
02 Ekim 2009, 14:46 tarihinde
mrb arkadaşlar bu siteti bu gün gördüm aynı dertlerden çok sikayetçiydim..biliyomusunuz sadece bu duyguları ben yaşıyorum zannediyordum.şimdi bu yazılanları okuyunca öyle olmadığını anladım.arkadaşlar size bu hastalıktan kurtulmanız için kendi uyguladığım çok fazla faydasını gördüğüm bi tekniktn bahsedicem.bu tekniğin adı EFT EMOTIONAL FREEDOM TECNIQUE YANİ DUYGUSAL ÖZGÜRLÜK TEKNİĞİ.eminim akapukturdan hepinizin habari vardır.işte buda akapunktur noktalarına vuruşlar yaparak ve kendine tlkin vererek uygulanan bi teknik.bilirsiniz ki çinliler çok sağlıklıdır -.işte bu da çinde asırlrdr kullanılan ve daha sonradan batılılarn bulduğu bir tekniktir.google arama motoruna EFT TEKNİĞİ YAZIN VE bütün yazıları ayrıntılı okuyun.lütfen karşınıza sizi yorabilecek uzun yazı çıkaak onu okuyun ve kavramaya çalışın. çok uzun gıbi dursada aslında uygulaması 1-2 dk felan.isterseniz kitabı da var*yazar MRÜVVET MURAT ADI EFT DUYGUSL ÖZGÜRLÜK TEKNIĞİ.İNSALLAH FAYDASNI GÖRÜRSÜNÜZ.
mucizelere inanın......... diyor ki:
02 Ekim 2009, 14:55 tarihinde
arama mtoruna EFT TEKNİĞİ yazin ve yazılar iyice okuyun videoları izleyin.adı emotional freedom tecnique .sosyal fobiye birebir iii gelio uygulaması 1-2dk fln
burak diyor ki:
05 Ekim 2009, 21:25 tarihinde
slm ben 15 yaşındayım.sınıfta hiç konuşmuyorum.konuşmak istiyorum ama aklıma bişey gelmiyor.heyecanı yendim ama aklıma konuşacak bişe gelmiyor ne yapabilirim?
alp diyor ki:
17 Kasım 2009, 18:39 tarihinde
slm ben 18 yaşında üniversite öğrencisiyim.yaklaşık iki senedir benimde toplum içersinde sunum yapamama sıkıntım var.bu durum giderek büyüdü ve artık sınıf içersinde kısa bir metin bile okuyamıyorum.kalbim çok fazla çarpmaya ve sesim titremeye başlıyor.ne zaman hoca bana bişey okutmak istese ya boğazım ağrıyor yada kitabım yanımda yok gibi bahanelerle durumu geçiştirmeye çalışıyorum.en kötüsüde okuma derslerinin çok olduğu derslere girmiyorum.sırf bu problemim yüzünden devamsızlığım çok fazla oldu.sınıfta diğer herkes gayet rahat bir şekilde okurken benim bukadar heycanlanıp titremem sinirlerimi bozuyor.o günkü ruh halimi bile değiştiriyor bu durum daha agresif ve duygusal olabiliyorum.bu sitedeki diğer arkadaşların yazısınıda okudum, onlara verilen tavsiyeleride baktım.bu problemin üstüne gitme gibi bi durum bukdr heycanlanma yaşandığı zaman imkansız oluyor.hocanın sana bişeyin mi var diye sorması (ki buna mantıklı bi cevap vermek çok zor oluyor bu durumda.evet bu küçük metni sınıf huzunda okurken deli gibi heycanlanıyorum diyemiyorum) ve üstüne üslük bütün sınıftaki kafaların biranda sana dönmesi ve senin o anda ellerinin titremesi fln çok iğrenç bi durum.en son bugün sırayla okunan bi metinde bana sıra gelmeden sınıftan çıkıp gitmem son nokta oldu.artık bu durumdan kurtulmak istiyorum bana çok saçma geliyor.tamam herkesin bi fobisi sosyal bi sıkıntısı olabilir ama bu okuyamama durumu gerçekten saçma ilaç mı kullanmalıyım psikoloğa mı gitmeliyim hipnoz akapuntur filan bu tür şeyler mi denemeliyim bilmiyorum.bana yardım edin
emir diyor ki:
19 Kasım 2009, 18:12 tarihinde
Herkese selamlar. Arkadaşlar bende 31 Ocak 2008 de sizlerle bişeyler paylaşmıştım. Aradan yaklaşIk 1 yıla yakın zaman geçti. Bir değişiklik varmı derseniz; evet var sanki biraz daha düzeldim ve toplum içinde biraz daha rahat konuşabiliyorum ama yanlış birşey söylediğim zamam yine yüzüm kızarıyo ama eskisi gibi değil, sanırım yavaş yavaş düzeliyorum ve korktuğum şeylerin üzerine gidiyorum, hatta askere gittiğimde moral gecesinde yöresel oyunumuzu bile oynadım, küçükde olsa yüzlerce kişinin önünde bi konuşma yaptım.
Arkadaşlar aslında siz sizin gibi sorunları olanlarla sorunlarınızı paylaşın. Hatta bu sorunları olanlarla buluşup aranızda bir grup mülakatı yapın.. İnanın insan kendisiyle aynı dertten biriyle veya birileriyle tanışınca çok rahatlıyor, en azından bu sorun sadece bende değilmiş diyebiliyor.
Ben bu yolu denedim ve benim gibi birkaçtane arkadaşım var. ne zaman buluşup birer çay içsek birbirimize soruyoruz ve beraberce başımızdan geçenleri anlatıp gülüp eyleniyoruz aramızda. Gerçekten hem bana hemde o arkadaşlarıma çok yararlı olduğunu düşünüyorum. Arkadaşlarımında aynı görüşte olduğunu söyleyebilirim..
Bütün sorunların çaresi var, kesinlikle umutsuzluğa kapılmayın, zamanla herşey düzeliyor, yeterki siz isteyin..
MRDAEERL diyor ki:
02 Aralık 2009, 14:36 tarihinde
ben heyecanlanınca herşeyi unutuyor ve içimden ağlamak istiyorum bu yüzden sınavlarımda kötü geçiyor sınavlardan artık korkar oldum bu soruna bir çare arıyorum uzmanlar sizden yardım istiyorum
Mahmut diyor ki:
09 Aralık 2009, 00:17 tarihinde
Arkadaşlar bende de topluluk karşısında her zaman olmasa da zaman zaman konuşamama sorunu var. sesim kısılıyor, terliyorum ve şu ana kadar bulabildiğim tek bir çözüm var. karşımdaki insanları çıplak olarak düşünüyorum, bu şekilde galiba onların da benim gibi sıradan birer insan “sadece insan oldukları” aklıma kazınıyor.bu şekilde tam olmasa da kısmen konuşmam normale dönüyor.
FATMA diyor ki:
14 Aralık 2009, 20:02 tarihinde
Bende toplum karşısında konuşurken çok heycanlanıyorum. Aslında kendime güveniyorum fakat konuşmaya başlayınca sesimde titremeler oluyor. Söyleyeceğim sözleri unutuyorum. Çok çekingen bir yapım var, kişisel gelişim kitapları da okudum.Kendime faydası var fakat uygulamaya gelince sıfır.Bu sorunu aşmayı çok istiyorum.
FATMA diyor ki:
14 Aralık 2009, 20:17 tarihinde
Arkadaşlar, ben bir konu hakkında bilgi almak istiyorum. Kişisel gelişim kitaplarının bu tarz korkuları yenebilmemiz de bir etkisi olabilir mi? İstediğim zaman her sınavı kazanabileceğime inanıyorum, ama arkasından gelen mülakatlarda heycandan dolayı başarısızlık yaşıyorum. Yorumlarınızı bekliyorum..
performansi diyor ki:
20 Aralık 2009, 14:26 tarihinde
Kişilsel gelişim kitapları, öykülerin tek bir faydası olabilir sizi başarıya götürmek için gaza getirirler. Her şey elinizin altın eğer başaracağınıza inanıyorsanız geriye kalan bir çaba göstermek olur. Ne bir psikolog ne de başka birisi sizden başka kimse size yardımcı olamaz.

O yüzden yapmak istediğin her neyse onu tespit etmelisin ve başarı yolunda çaba harcamalısın. Eğer özgüven kaybı oluşmuşsa o zaman kişisel gelişim kitapları, psikoloğa ihtiyacınız olacaktır.
cem diyor ki:
23 Aralık 2009, 12:34 tarihinde
selam ben az konuşkan bir insanım ve çevremdekiler hep çok konuşkan.bana neden konuşmuyorsun diyorlar ama ben ne konuşacak bişey bulabiliyorum ne de konuşmaya cesaret edebiliyorum bir de insanların yanında rahat olamıyorum.ben çok içime kapanığım.bu durum çok kötü bişey.insanların da şöyle demesine gıcık oluyorum konuş biraz gül biraz diyolar ama benim ne çektiğimi anlamıyorlar.bu problemimi nasıl aşabilirim.
Emre Cebrail diyor ki:
24 Aralık 2009, 00:09 tarihinde
Merhaba arkadaşlar benim sorunlar da arkadaşlarla hemen hemen aynı.Benim sorunlar da son zamanlarda başladı.Ama bu durumdan çok .Çocukken ve ortaokul lise çağlarında bu durum yoktu.Okulda şiirleri ben okur,halkın içerisinde bulunduğu yerlerde tiyatro çevirirdik ve ben başrolllerden biriydim.Camide müezzinlik yaptım yıllarca.Şimdi bir edebiyat ögrencisiyim.Güzel okur ve güzel yazılar yazarım.Ama derslerde tahtaya kalkmak,bi şeyler anlatmak zulüm gibi.Elim,kafam titrer heyecanlanırım,bildiğimi unuturum.Biz her zaman çıkıp bir şeyler anlatmak ve onları paylaşmak durumundayız.İleride nasip olursa öğretmenlikte yapacağımızdan dolayı bu sıkıntıyı halletmem gerekiyor.Herkesten çok okur ve bilgi edinirim,şu zamandaki Türkiye gençlğinin uğraştığı boş işlerle uğraşmam ve bu yönden sıkıntım yok tartışma içine girdiğim zaman o insanları okumaya ayırdığım vakitle çok rahat alt ederim yani bir aşağılık kompleksi yok.Benim sıkntı şu şeildedir:1)Çaya şeker atarken elim titrer2)Sevdiğim bi kızla konuşurken3)Tahtaya kalktığımda topluluk içinde konuştuğumda el ve kafa titremesi,aşırı heyecan olur.Ama bazen bu durumlar olmaz.Ara sıra görülür ama hiç olmadık zamanlarda ortaya çıkar ve bu durumdan rahatsız olurum.Yetkili birisi cevap verirse sevinirim bu druma ve şimdiden teşekkür ederim.
can diyor ki:
31 Aralık 2009, 09:59 tarihinde
selam. benim sorunum arkadaşlarla konuşcak konu bulamıyorum.kendimi bu yüzden çok mutsuz hissediyorum.herkes konuşuyor ve ben öylece oturuyorum çünkü konuşacak bişey bulamıyorum.bir de konuşcak konu bulsam da cesaret edip ağzımı açamıyorum.bu durumdan sıkıldım artık.sizce ne yapabilirim?
buket diyor ki:
04 Ocak 2010, 19:14 tarihinde
ben asırı heyecanlanma sorunu yasayan bi insanım.ornegin sınıf ortamında bir kitap yazı herangi bişey okudugum zaman yüregim agzımda sesim asırı titreyerek okuyorum.aslında okumuyorum hep kacıyorum bundan.sözalmaktan vs.aslında lise 2ye kadar kitap okurken zerre kadar heyecanlanmazdım bi tarıh dersinde bi yazı okurken birden heyecanlanmaya basladım ve hocaya okuyamıcagımı soyledim.ve o zamndan beri bu sorunum devam ediyor.ama yine de genel olarak eskiden beri cekingen bir insandım.bunu yeniyorum daha cok iletişimde bulunuyorum insanlarla.ama bu topluluk onunde hiç kendimi gosteremiyorum bi kac cumle kursam sesim titremeye baslıyor ve rezil olmaktan ben de cok korkuyorum.ve 2o yasında olup da bu sorunu yasıyor olmak beni cok utandırıyor bu yuzden doktora bile gidemiyorum.bu sorunu ilk yasadıgım zamnlar gitmiştim doktora ama ona bile derdimi anlatamadım ve benim seneye y. dil okuma ve konusma diye bir dersim var ve cok endişeleniyorum hiç mutlu degılim lütfen yardım edin ne yapmam gerekiyor
buket diyor ki:
04 Ocak 2010, 19:26 tarihinde
tabi bi de su var unuttum.artık o kadar ilerledi ki bu durum ben de okuma sorunu kendi basıma okusam bile yazıları bi heyecanlanma alıyor beni nefesim kesiliyor o yüzden bunu yenmek artık imkansız gibi geliyor gercekten zor durumdayım:(
emir diyor ki:
07 Ocak 2010, 18:18 tarihinde
İnanmak başarmanın yarısıdır. öncelikle kendimizi bu sorunun üstesinden geleceğimize inandırmamız ve kendimiz daha çok sosyal alanlara yönlendirmemiz lazım arkadaşlar. Sizin gibi benimde aynı tarzda sorunlarım var ama artık hiçbişey umrumda değil, ölümden öte köy yok diyorum ve bu surunun üstesinden gelmek için çabalıyorum ve yavaş yavaş başarıyorum da
performansi diyor ki:
07 Ocak 2010, 18:19 tarihinde
@Emre Cebrail bu yaşadığın şuan bir çok insanın da yaşadığına eminim. Bu gibi sorunlar her insanda bazı dönemlerde olur. Probelmin kaynağını bulduğunda sorun ortadan kalkar. Problem bazen çok basit bir şey olur bazen de küçüklüğünden bu yana biriktirdiğin bir şey olabilir. Çözüm ise heyecanı yaşadığın zaman bir kağıt al ve kendini sorgula. Aynen bir polisin sorgulama odasında ki gibi kendi sorgula ve cevaplşarı kağıda yaz o zaman problem çözülebilir. Ben bu şekilde yaptım faydası oldu.
Fatma diyor ki:
07 Ocak 2010, 20:26 tarihinde
Performansi Teşekkür ederim yorumun için. Bende ki sorunu bende çözmüş değilim. Aslında sorunmu onuda bilmiyorum. Gereksiz bir heycan bazen herşeyi alt üst ediyor bende ve işte ozaman kahroluyorum. Çünkü yapabileceğim çok şey var ancak bir kısmını gösterebiliyorum insanlara. Bunun nedeni özgüven eksikliği mi yada başka ne sebep olabilir arkadaşlar?
tessuba29 diyor ki:
12 Ocak 2010, 21:37 tarihinde
merhabalarii
Arkadaslar öncelikle cok heycı olan bir arkadasınız olarak burada yazılanları okuduktan sonra benden daha cok heycan yapan arkadaslar da varmıs düsüncesi beynime yerlesti buda kendime olan güveni artırdı eminim sizde böyle düsünüyorsunuzdur…gercektende bol bol prova yapmakta fayda olacagını düsünüyorum saygılarr
seyfi diyor ki:
17 Ocak 2010, 14:49 tarihinde
iki gün sonra 10 – 15 kişilik bir mülakat heyetin önüne çıkıp belkide bundan sonraki hayatımı değiştirecek olan sınavı kazanacağım.şu an diğer arkadaşlardaki problemler bendede var.bu problemin kaynağı sanırım hata yapma korkusu.bu hatalar ister istemez olacaktır benim gibi diğerleride hata yapacaktır.yani hata yapmaktan korkmamak gerekir diye düşünüyorum.
slm diyor ki:
19 Ocak 2010, 04:26 tarihinde
arkdslr gördgm kadryla bır cok ınsn ortk sebblerden dolayı şikaytçi son yazandan ilk yazana kadar bakn bakalm kaç kişi yazmış demekki bu her insanın doğasnda var bireyin hastalığı olarak kabul etmeyın bunu hep beraber konusarak gülerek ‘ah be kardeşim bak bana kulağım kepçe burnum büyük,benim neremden çekinyrsn,sakın ol nıe heyecanlandın ne var şimdi heyecanlanacak,bizbizeyiz şurda gibi yaklasımlarda bulunursak ve sosyal yaşantımızı bizi dışlayan dalga geçen hor gören insanların aksine hatalarımız karsısında alttan alan,hoş gören saygı,duyan vs.. kişilerden oluşturursak sorun olmaktan çıkara biliriz.sevgilerimle
Gizem diyor ki:
21 Ocak 2010, 19:04 tarihinde
YA BİR YOL BUL , YA BİR YOL AÇ, YA DA YOLDAN ÇEKİL !
Olay budur arkadaşlar.. Sevgilerimle.
tuğba diyor ki:
29 Ocak 2010, 15:54 tarihinde
ilkokul dönemimi konuşkan ve başarılı bir öğrenci olarak geçirdim konuşkandım buda beni başarılı olmaya itti zamanla çalışma isteğim azbuçuk azalınca en iyi olmaktan çıktım ve eksiklerim oluşmaya başladı oluşan eksikler özgüvenimi yerle bir etti ve kendimi ifade edememeye başladım buda başarımı fzlasıyla düşürdü.Başarım bitince tutunacak dalım kalmadı ve kendimi içime kapattm ailem sürekli başarılı olmam gerektiğini dile getirirken ben özgüvenimi tamamen yitirdim birine birşey söylemek için 1 saat kendi içimde prova yapmam gerekti. İnanırmısınz başım dik yürüyemez oldum fiziksel olarak dahi değiştim.Topluluk içinde konuşmadım zaten ne gider benden dedim bunun zararını görmem diye düşündüm okul ilerledikçe öğretmenlerimin beklentileride arttı konu anlatmam gerektiği söylendiğinde önceki 2 haftam harap oldu neden böyle olduğunu düşündüm kendime somut bir tablo dahi oluşturamadım. Hocalara yalvardım bu görevi bana wermeyin diye. Tahtaya kalktm anda kalp atışlarım artıyor, kollarım uyuşuyor ve zıttı olarak yüzüm yanıyo ses tonum tamamen değişiyor. yerime oturduğumda biler 2 ders boyu kendime gelemiyorum. kimse buna bi anlam weremiyor. Hitabetim güçlüdür babamla evde sürekli konuşup ev halkını şaşırtacak cümleler kurabiliyorum arkadaşlarım arasında yeterince esneğim ama karşımda onca insanı görünce herşey bitiyor. Anlatırken bir türlü açılamıyorum kendime güvenemiyorum. Psikoloğa gitmek istediğimi söyleyemiyorum.Çünkü ailem benden hiç birşey esirgemedi mutlu olmam için elinden geleni yaptılar görünürde psikolokluk gerektiren hiç bir şey yok napacağımı bilmiyorum bana yardım edin lütfen ..
SeLiN diyor ki:
03 Şubat 2010, 11:55 tarihinde
off arkadaşlar bendede aynı sorun war:( yani konuşurken ne kadar heyecanlı olsamda belli etmiyorum sadece heyecanlı olduğumu ben biliyorum farkettirmiyorum kimseye ama şarkı söylerken işler deişiyor sesim titriyor sonra titrediğini farkedince daha çok heyecanlanıyorum we sonuç…rezalet yukardaki yazıları okudum bi arkadaşta sahneye çıkmış we heyecandan mahwetmiş ben hiç sahneye çıkmadım daha ama çok kısa bi süre sonra şarkı yarışması war..çok istediğim bişey o yarışmayı kazanmak ama heyecanıma hakim olamamaktan korkuyorum..
bazen arkadaşlarla stüdyoya gidiyoruz ama orda heyecanlanmıyorum pek çünkü alıştım artık onlara..böyle işte sahnede şarkı soyleyip heyecanlanmayan arkadaşlar warmı?
almina diyor ki:
21 Şubat 2010, 13:17 tarihinde
ben ardığım şeyi bulamadım yinede sizlere çok teşekkür ederim
almina diyor ki:
21 Şubat 2010, 13:23 tarihinde
benim aradığı tolumla ilgili bir şey değil. fakat sizler sınavdaki heyecağnımızı nasıl yenmemiz gerektiğini biliyorsanız lütfen 20 dk içinde yorum yapın…yarum yapan arkadaşlara çok çok çok çok teşekkür ederimmmm
performansi diyor ki:
24 Şubat 2010, 00:56 tarihinde
eğer aradığın “şey”i bize mesaj olarak gönderirseniz sizin için araştırabiliriz.
performansi diyor ki:
24 Şubat 2010, 01:03 tarihinde
@almina 20dk gibi hızlı yorum beklersen işin zor rahat ol çok taraflı düşün. Örneğin 24 saat internette değilim zaman buldukça elimden geldiği kadar yardımcı oluyorum
saliiş diyor ki:
24 Şubat 2010, 23:28 tarihinde
slm benim sorunum şunlar:çocukken ailemle veya çevremle oturup rahat bi şekilde yemek yerdim ama sonra tek başıma mtfakta oturup yemek yemeye başladım.onlarla sofraya oturduğum zaman titriyorm korkyorum ben daha önce hiç böyle olmamıştım.misafirliğe gitdiğimde bile yemek masasına ourup yemek yemiyorum .çok mu utangacım ,yoksa gerginmi
olyorum.bende sinirlenince titreme gibi tik oluştu .daha sonra sınav kaygısı üniverste birinci sınıfı
dondrdum kpss hazırlanıyorum.başarılı olmak için çapa sarfediyorum,çevremdeki insanlar bana
şu kızda başarılı desin istiyorum okadar çok istiyorum sözcügü var ki……
yasemin diyor ki:
24 Şubat 2010, 23:41 tarihinde
merhaba ben 14 yaşıdayım okumam çok güzel kendim ytek başıma herşeyi hallediyorum ama sınıfta ellerim ayaklarım boşalıyo sanki, kitap okurken ben bunuu nasılll yenicemm yardımcı olun ölüyorumm bütün şiirlerde bana veriliyor okumam için içimden keşke vermeseler diyorum neden heyecanım yüzündenn lütfen yardım liseye gidicem bu sorunla yaşamak istemiyorumm:((((((((
mcr diyor ki:
28 Şubat 2010, 12:32 tarihinde
merhaba arkadaşlar bendede heycanlanma sorunu var heycanlanmaktanda öte birşey adeta düşünemiyorum. kimi zaman en basit şeylerde bile heycanlanıyorum .buda beni okadar üzüyorki ağlıcam nerdeyse.heycanlanmadan yaptığım işelere bakıyorum nerdeyse mükemmel tabi bunlar binde bir.vallahi kendimi sıkmaktan,kasmaktan yoruldum usandım Allah rızası için yardım
peker diyor ki:
03 Mart 2010, 00:32 tarihinde
Arkadaşlar ben ilk öncelikle hemen hemen bütün yazıları okudum , bendede toplum önünde hatta bir bayan arkadaşın yanında heyecan konusamama sesimde titreme oluyor.bunları psikoloğa felan gitmeden başarmanın yollarını bilen varsa bana yardımcı oLsun çok sevinirim şimdiden teşşekkür ediyorum.
necla diyor ki:
06 Mart 2010, 14:36 tarihinde
ben lise 2 öğrencisiyim okulda kitap okuyunca çok heyecanlanıyorum kitap okuyunca ağlıcak gibi oluyorum sesim titriyo ve çok utanıyorum ne yapmam gerekiyo bu heyecanımı yenmek için lütfen yardımcı olun:(
performansi diyor ki:
10 Mart 2010, 15:55 tarihinde
evde tek başınayken sesli kitap oku ama alışkanlık edinme. Kitap okuduktan sonra kendini bir çikolata ile ödüllendirebilirsin işe yarar

Senin kafana takılan konuyu paylaşarak belki bir çok kişiyi aydınlatacaksın.Senin fikrin de herkesin ki kadar değerlidir, bildiğini ve bilmek istediğini söyle "Blogohbe" de