Her şey anlamsız geliyordu bana, hayattan zevk alamıyordum. Müzik, resimler ve diğer sanatlar adeta bana bir şeyler çağrıştırıyordu. Kesin olarak bana dedikleri şey “hayat güzeldir” ve  “hiç güzel değildir” bir çelişki içerisindeydim. Artık Kuşum Aydın şarkıları bile beni güldürmüyordu. Çok çaresiz kalmıştım ve düşüncelerim tam bir karmaşa içerisinde olmuştu, bir şeyler beni üzüyordu ama bir türlü anlam veremiyordum. Anlam veremiyordum çünkü çok sevdiğim sonbahardaki dökülen yaprakların verdiği o eşsiz güzel görüntü yüreğime acı veriyordu.  Acı bir aşk hikâyesi deyip kestiremezdim çünkü (daha fazla…)