mutsuz olmak istiyorum
06 Şubat 2008 - performansiBen şair değilim edebiyatçı hiç değilim kendimi ifade edebilmem belki biraz farklıdır ama şu bir gerçektir ki insan mutlaka duygularıyla konuşmak ister adı ne olursa olsun. Sadece yazmak geliyor içimden neyi yazmak istediğimi bilmeden. Bir yola girmek istiyorum ucu bucaksız bu yolda kendimle baş başa kalmak ölmeyi isterken, hayata sarılmak istiyorum. Filmlerde bazen geçmişten kalan ekran görüntüleri olur ya işte şuan gözümün önünde tüm hayatım bir film karesi gibi geçiyor. Bazen ağlamak bazen gülmek istiyorum ama ben hiçbirini yapmıyorum her şeyi mantık çerçevesinde çözüyorum. Benim başıma kolay kolay sıkıntı gelmez, geldi mi de toptan gelir (be gülüm). Ekonomik, sağlık, duygusal sıkıntılar birbirini kovalaya dururken ben hepsini karşıladım. Aldım elime kâğıdı ve kalemi birbirinden toplayıp çıkardım ve sonra sabırla sonucu bekliyorum. Şimdi tek tek sıkıntılardan kurtulurken aklıma şöyle bir şey geldi;
Gerçekten ben güçlü bir kişiliğe mi sahibim?
Hayatta yaptığım her hatalardan ders çıkarmam benim akıllı olduğumu mu gösteriyor?
Konuştuğum her şeyi düşünmek akıllıca mıdır?
Daha soruları sormaya devam ediyorum ve bir cevap bulabildim tüm düşündüklerime Sadece mutluolabilmek, sadece akıllı olabilmek, sadece zeki olabilmek ve sadece …. “sadece” olabilmek bize insan olmayı öğretmez. İnsan ağlar, güler, yer içer ve ilginçtir ki insan mutlu-mutsuz olmak pahasına akılsız olmak ister. Bu da nerden çıktı demeyin oluyor işte. Buna değinmeden önce bloğum hakkında bir kaç kelime
sarf etmek istiyorum;
Bloğumun hitinin arttığı şu dönemlerde blograzzi(alexa) değerinin düşüşe geçmesi beni biraz düşündürdü. Galiba blogta değişime girme zamanı geldi kategorileri düzenleyip belli bir çizgiye geçmeyi planlıyorum. Link değişimi için en azından güzel bir sayfa düzenleyip bana destek olan(olmak isteyen) dostlarımı da unutmadığımı söyleyeyim. İçerik için sizlerden gelen e-mailleri de dikkate alarak daha faydalı bir içerik sunmayı düşünüyorum-Sınavlar bitsin yüksek bir enerjiyle sizlerleyim
İnsan hiç mutsuz olmak ister mi hele akılsız olmayı, çok mantıksız gelse de maalesef bu bir gerçek. Yukarıda söylediğim belki birçok insanlar için çok zor olan sıkıntıları bir kalemde kurtuluverdim. Bir mühendis kafasına sahip birisi için bunlar sorun değil. Yalnız bir tanesi var ki çözümü daha hiçbir insan bulmuş değil. AŞK‘tan bahsediyorum hani şarkıların çoğu onun için yazılır ya, benim de bahsettiğim acizliğim, çaresizliğim aşktan başka bir şey değildir. Kesinlikle benim olmamasını istediğim bir kıza âşık oluşumdan bahsediyorum. Bu bana göre değil ve beni mutsuz edeceğini bildiğim halde hep ona kavuşmak onla birlikte olmak istiyorum. Mantığın devre dışı olduğu bir yerdeyim ağlamayı acizliği mutluluk bildiğim bir yerdeyim. İşte kalbimin çığlıklarını duyduğum bir yerdeyim biliyorum ki kalbimi kıracağım mantılı olan yolu seçeceğim iyi yaptı diyenler olanlar olacak ama kalbim küsecek bana, kalbime anlayış göstermedim, ben onu dinlemedim diye kızacak bana, bu sefer söz veriyorum bana mantıksız gelenini sana havale etmeyeceğim ve inan ki bir daha dinleyeceğim seni. Bu sefer bağırarak “Seviyorum” diyeceğim .
Ben kendi yolumda ilerlerken sizleri mühendis fıkaralarıyla başbaşa bırakıyorum , fıkrayı okumadan önce bana söyleyecek bir sözünüz varsa her zaman için can kulağımla dinlerim.
İlgili yazılar:
Etiketler : aşk, hayat, mutluluk
Kategori: karşık kurşuk Yorumlara Abone ol: RSS 2.0
Yazıyı hızlı paylaş linki :
13 Şubat 2008, 04:07 tarihinde
abi mutsuz olmanın formülünü bulabilirsen banada yollarmısın :).Her zaman gülücükler içinde olmaktan mutsuzum ama bu nedenden dolayı mutsuz olmaktanda mutsuzum ben aslında sebepsiz mutsuz olmak istiyorum.Olamadığından dolayıda mutsuzum ama bir tek sebepsiz mutsu değilim.Karamsarlık sardı bu aralar içimi
25 Nisan 2008, 05:22 tarihinde
mutlu olmayı dilerdim ama önce yapmam gerekenleri yapmalıydım,çünkü onları yapmam söylendi,derslerimi geçmem gerekli bunun için çalışmam,bunun için karnımı doyurmak,tüp almak,pazara çıkmak,arkadaşlarımın gönlünü hoş etmem notları almak için onlardan,sonra okulda başarılı olmama ihtimalime karşı kendimi geliştirmem gerkli gitar çalmak,el sanatları,yürürken düşünmem düşünürken yapmam gerkli,çünkü öyle söylendi mutlu olmam için iş,kız arkadaşım olmalı ama önce saçımı taramak,düzgün giyinmek,akıllı,usturuplu konuşmak
geçen ortak online chatın birinde arkadaşlar bu konu kapandıysa duygu ya asılabilirmiyim dedim,biri ne dedi,bende pardon önce sen mi asılacaksın dedim zuhaha dedim:)))))banlandım,duygu ben gidiyorum seviye düştü yaptı,espri anlayışı bu kadar mı yani…ilk defa yaptım hayatımda güzel de espriydi bence.işte böyle mutlu olmak için yapmam gerekenler vardı hepsi sırasıylaydı,benim için ölçmüş biçmiş büyüklerim.Yo hayır ben onların dediğini son 4 yılımdaypmdmsevdiğim için gitara gittim,sevdiğim için şaka yaptım,sevdiğim için dostlarımı gönüllerini hoş ettim,inadına ders çalışmadığım oldu,yasakcılara inat,harçlığı kestiler alay edildim,aşagılandım,satranç oynamak istedim 2 yıl boyunca davet etiim belki 10 kere anca oynayabildim,piknik dag bayır gezelim dedim3 kere gidebildim beraberca4 yıl içinde.şiirimde bu ülkede neden marksın dostoyevskinin tartışıldığını,hadi hiç yoksa yazarlarımızın tartışıldıgını görmüyorum,aradığımı bulamadığımdan utanıyorum dedim,pek bi engin görüşlü abi yorum düştü begenmiyosan git dedi………….onların mutlu olma tarifinin tek bi açılımı vardı ikisindede aynı ögeler geçiodu yorum farklıydı anlaşılmadım kınandım anlaşılmadım yogruldum,tepeme örttükleri fanusa çarpa çarpa onların dilinden konuşmayı hallederiz abi çekmeyi ögrendim,kendi yalanıma inandırdılar beni,kendime degüldüm,güldürenlerede,mutlu olmak deliliğe yaklaştı benim için sanki uzaydan geldim ben,bazen kimse görmüyor duymuyor,solumuyor mu diyorum,ben şu kadar salakken bi anlam yüklüyorum hayata,onlar neden o üstün akıllarıyla saçmalaştırıyorlar anlamıyorum.kafama takılanları belki yanlış yere paylaştım siteye ilk geldim.bi yorum yapiim dedim,uzadı gitti,açıldı dağıldı,kusura bakmasın kimse,psikolojik bozukluk görürseniz bünyemde bi el atıverin mutlu olurum.
25 Nisan 2008, 10:21 tarihinde
@şahin
İçten ve samimi yorumlarınızdan etkilendim ve inanıyorum ki benim gibi düşünenler de vardır. Ben hep kendim oldum bazen çevrem tarafından acayip karşılansam da bazen kendini küçük düşürüyorsun diyen dostlarıma da inat hep kendim oldum. Bu yazım da belki bunu anlatmak içindi. Üstün akıllılar gibi saçmalamaktansa hep deli olmayı tercih ettim sıradan temiz bir hayat yaşamak gibisi yoktur.