kendimi geliştirmek istiyorum ama nasıl?
Kişisel gelişim deyince çoğu insan hayal kırıklığına uğruyor. İnsanların beklentileri ya hiçbir şey olmayacağım ya da olağan üstü insan olacağım doğrultusundadır. Kişisel gelişim kitaplarını okuyun diyoruz hep imkânınız varsa seminerlere de katılın ama bu sizler sizi süper insan yapmayacaktır sakın ola ki böyle hayal kurmayalım. Peki, bu kişisel gelişim dediğimiz şey nedir. Aynanın karşısına geçtiğimizde kendimizi görüyoruz kulağımızı, gözümüzü, burnumuzu ve bütün duyu organlarımızı oysa bize en yakın olan şeyleri kullanmayı bilmiyoruz. Kişisel gelişim kendini yönetme sanatıdır. Kendini yönetme sanatı olduğu halde biz bunu başkalarını yönetmek için kullanmaya çalışıyoruz aslında yaptığımız şey kendimizi yönetmeye başladığımızda onun etkisiyle gelen sadece bir örnek ama bir hedef değildir.
Kendimi niçin geliştirmem gerekir?
Bir âlime sormuşlar şansa inanır mısınız? EVET demiş “inanmasaydım düşmanlarının başarılarını nasıl tanımlardım” demiş. Yaşamak cidden kolay değildir niye mi? Sokaktan geçerken ya da tanıdığınız insanları aklınıza getiriniz bazıları para konusunda çok cimridirler oysa nasıl para kazanıldığını bile bilmeden hayatını kendine zindan eder ömrünün sonunda sürünür sonra belki bir ev alırım hayali kurar(bazen de kazıklanırlar-bir ömürden sonra). Bazı insanlar ise hayata eğlenmeye geldik der o da aynı hataya düşer mutsuz mutsuz yer içer onun sadece yüzü güldüğünü görürsünüz. Sonra bir atasözüdür kaçırır ağızlarından
Gülen gözlerime bakıp da sanma ki gönlüm bahtiyar attığım her kahkahada binlerce göz yaşı var .
O halde yaşamak nedir;
Yaşamak başına gelen kötü olaylar karşısında bile mutlu olmayı başarabilmektir. Yaptığı hatalardan ders çıkarmak hatta başkalarının yaptığı hatalardan tecrübe edinmektir. Ölürken cenazesinin arkasında binlerce kişi bırakabilmektir. Kendini bu hayat karşısında ifade edebilmektir heveslerin değil hedeflerin arkasında koşabilmektir. Dürüst olabilmektir ve her zaman kazanç yolunu takip edebilmektir. Kısaca bir insanda sıcaklık(sevgi, aşk mutluluk), ışıltı(giyim kuşam, diksiyon) ve kulak(kuş cıvıltıları, dostunun feryadı…) aynı anda olmasıdır. Biz buna NLP diyoruz
NLP(Nöro-Linguistik Programlama) nedir?
Türkçe de Sinir Dili Programlama bilimi denilir. NLP’nin kısa bir tarihine baktığımızda amacının bütün duyu organlarımızı kullanarak hayatımızı kolaylaştırmak olduğunu görebiliyoruz. Bütün insanların bu öğrenilmesi çok kolay ve yaşantımızı güzelleştirecek bu bilimi öğrenmesi gerektiğine inanıyoruz. Bu konu hakkında yazılmış birçok makale ve kitap bulabilmek mümkündür. Oğuz Saygının Kişisel gelişim kitaplarına bir göz atabilirsiniz. Bu bilimi öğrendikten sonra kendimizi nasıl geliştirmek üzerinde durabiliriz. Bu konuya değinecek olursak;
Kendimize güveneceğiz, bir hedefimiz olmalı başarısızlıklar bizi yıldırmayacak ama esnek olmayı bileceğiz. İki defa aynı hatayı kesinlikle yapmamalıyız. Amacımız zengin olmak değil sevdiğimiz işi yaparak yani hep mutlu olmayı başararak zengin olmayı becermektir. Her zaman tedbirimizi almayı bilmeliyiz bütün insanları dinleyeceğiz, bize zarar getirecek davranışlardan kaçınmalıyız HAYIR demeyi öğreneceğiz…
Asla unutma!
Bilgi normal bir sohbetten, kitaptan, bir hayvandan, bir deliden… alınan insanı insan yapan bir kavramdır. Bizde ki bilgileri kullanmazsak bir hayvandan aşağı kalırız. Haydi, şimdi bildiklerinizi paylaşmaya başlayın ki bu hayatta dikli ağacınız olsun.
Benzer Konular
Etiketler:hayat, kisisel gelisim, nlp, ozguven
Kategori: kendini gelistirme teknikleri Yorumlara Abone ol: RSS 2.0
07 Mayıs 2010, 10:49 tarihinde
@derin mermer
yapacağın tek şey kabuğunu kırıp yabancı insanlarla sohbet etmektir eğer bu sohbet sana zevk vermiyorsa sorun yalnız olman değil sebebini bilmediğin başka nedenler olabilir. Arkadaş edinmek bir süreçtir sadece facebook bile arkadaş bulman için yeterlidir sana tavsiyem yeteneklerini algıla ve onları geliştir bu şekilde daha sağlıklı çevre edinirsin
28 Temmuz 2010, 14:47 tarihinde
hyatan mirşey anlayamadım insanlarıda anlayamadım oysa ben insanları çok seven bir kişiyim karşımdaki insana deyer veririm ama o bana deyer vermediyini hemen anlıyorum kendini öve öve anlatan insanlardan hayır gelmez bırak insanlar seni övsün senkendini neden övüyorsun ki demeki övdüyün herşey yalan oyüzden kendini övmeyeceksin insanlar seni gürüp övecek
25 Ağustos 2010, 16:21 tarihinde
benim tavsiyem iş bulman ve çalışman
yaşın , cinsiyetin , eğitim durumun da önemli tabi..
facebook , msn gibi şeylere dalma , onların da tadı bir yere kadar, sahte şeylerin üstündeki sis gizem kalkıktan sonra eşekten düşmüşe dönersin
her sessiz insan yeni karşılaştığı başka biri karşısında apışır kalır..
ama en iyi bildiği şeyi anlatmaya başlarsa saatlerce konuşabilir..
En iyi yaptığın iş üzerinde yoğunlaş ve o konuyla önce mahallende şehrinde yada internette çalışmalarda , paylaşımlarda bulun.. insanlar seni bulacaktır sen kendini gösterdikçe..
29 Eylül 2010, 10:49 tarihinde
öncelikle düşüncelerimi paylaştığım için çok mutlu olduğumu belirtmeliyim.ben bazen çok mutlu bazen çok mutsuzum.aslında söyleyecek çok şey var ama kendimi ifade etmekten acizim maalesef bu da benim eksikliğim işte daha doğrusu kendimde geliştirmem gereken çok şey var.farkındayım ve çırpınıyorum.işte benim için hayat, yaşamak bu.bazen deli bir rüzgar gibi savruluyorum bazen günlerce öylece bekliyorum üzerime ölü toprağı serpilmiş gibi tabiri caizse.bir sebep arıyorum yine kendimi coşturacak. bazen kolayca sunuluyor önüme yaradan tarafından çok şükür.fakat bazense yaşayan bir ölüye dönüşüveriyorum çaresizce beklemekten.işte bu bekleyiş beni mahvediyor ,bitiriyor;sanki ölmüşümde cenazemi kaldıran yok misali………bu ikilem beni delirtiyor kendimi tanıyamıyorum.ama istiyorum herşeye rağmen yaşamak ,başarmak,mutlu olmak…çünkü bu hayat bana verilmiş büyük bir hediye ve fırsatları değerlendirmem gerek…kah beceriyorum kah beceremiyorum……evet içimi döktüm ama bu yazdıklarım bile bana saçmalık gibi geliyor….ne yapacağımı nasıl başaracağımı bilemiyorum.ama yapacağım ,yapmalıyım….
15 Ekim 2010, 00:17 tarihinde
Asiye Hanım , yorumunuz beni çok etkiledi, sanki beni anlatıyorsunuz, bu nedenle ifadelerinizde kendimi buldum.Kısa bir zaman içerinde hayatımdaki değişiklikler beni bu noktaya getirdi. Sizde de böyle bir değişim oldu mu ? Paylaşırsanız mutlu olurum.
21 Ekim 2010, 23:37 tarihinde
elbette ki ayşe hanım ne demek.paylaşmak kadar sevdiğim birşey yok zatan şu hayatta.umarım birbirimize destek ve yardımcı olabiliriz.küçük yaşta savruldum ben hayatın acı gerçeklerine.yıllarım boşu boşuna kötü şeylerle geçti.çok yorgunum.ama hayat devam ediyor.çok şükür rabbim yolumu bir vesileyle açtı.nedir bilir misiniz?…okuduğum bir kitap.kendimi ve değerlerimi farkettim.şu an hayata yeniden sarılmaya başlıyorum ve yaralarımı sarmaya tabiki.çok başarılı olduğum söylenemez ama kararlıyım allah ömür verdikçe.o kitabı merak eder ve okumak isterseniz ismini verebilirim size.umarım faydalı olur size de.çünkü benim için mucizelerin başlangıcı diyebilirim……
10 Kasım 2010, 14:38 tarihinde
merhaba ben uluslararası ilişkiler 1.sınıf öğrencisiyim kendimi geliştirmek adına neler yapabilirim acaba.mesela ben değişik aktivitelere katılmak istiyorum.en önemlisi boş durmayı hiç sevmiyorum sürekli birşeylerle meşgul olmak istiyorum.bu konuda bana yardımcı olursanız çok sevinirim.şimdiden teşekkür ederim.
30 Kasım 2010, 00:56 tarihinde
asiye hanım o kitabın adını e-postama gönderebilir misiniz?
06 Aralık 2010, 21:01 tarihinde
asiye hanım kitabın ismini söyleyebilir misiniz? bir de bende bi şeyler paylaşmak istiyorum.ben hukuk öğrencisiyim ama biraz garip rastlantılar sonucu geldiğim bir yerdeyim diyebilirim. esasında lisede sayısal öğrenciydim daha sonra eşit ağırlığa geçtim ve açıkcası çok da çalışarak hukuk fakültesi kazandım. ama benim yaşıtlarım ve arkadaşlarımdan çok eksiğim var sonuçta sayısalcı tm öğrencisi kadar çok fazla edebiyat falan filan bilemiyor bunun etkisiyle olduğunu düşünüyorum kendimi ifade etmede zorlanıyorum.oysa ki kitap okumayı çok da severim kendimi geliştirmeyi de, geliştirdiğimi de söyleyebilirim çoğu zaman ama bunu yavaş ve bazen eksik buluyorum bu konuda bana tavsiyelerde bulunabilicek birileri olursa çok sevinirim.
26 Ocak 2011, 01:18 tarihinde
ben bu siteyi daha yeni gordum kendimi gelisyirmek adina ne yapabilirim cok utangac bi insanim cok cabuk heyecanlaniyorm
insanlarla sohbet bile edmyrm topluma girdm zaman sanki herkes bana bakiyormus gibi geliyor elim ayagim titriyor bu yuzden disariya cikmyr kendime guvenim yok ne yapabilirm
05 Şubat 2011, 10:32 tarihinde
s.a leyla hanım bahsetmiş oldugunuz sorun bendede bulunmaktadır bu durum akrşısında ne yapacagımı bilemiyorum…Bunların aksine kendımı ifade etmekte,arkadas ortamlarında Birşeyler paylaşmak konusmak muhabbet etmekte baya sorunalr yasıyorum Hep suskun sesiz bir şekilde dinliyorum ama muhabetlerine pek katılamıyorum bu ebnde cok buyuk bi eksiklik bu durumu gidere bilmek için sizden ayrdım istiyorum lütfen… şimdiden tskler…
27 Şubat 2011, 00:40 tarihinde
kendini yanlız işe yaramaz degersiz mi görüyorsun. yaNILIYORSUJN DOSTUM SEN HEDR ŞEYİ İYİSİNİ HAK EDİYORSUN VE SEN HER ŞEYİN İYİSİNİ BİLİYORSUN YAPMAN GEREKEN TEK ŞEY KENDDİNE GÜVENMEN VE HAYATTA GELECE DAİR BİR HEDEFİN OLMASI VE BU HADEFLERİNİN PEŞİNDE KOŞMANDIR SEN BUNU YAAPABİLİRTSİN SENDE BU GÜVENİ KENDİNDE BULUYORSUN VE İNANIYORSUN
28 Şubat 2011, 04:28 tarihinde
selam arkadaşlar yorumlarınızı sohbetlerinizi okudum ve dedim ki içimden gerçekten böyle düzgün arkadaslar kendi sorunlarını seviyeli bir şekilde paylaşıyorsa bende onlarla konuşmak sohbet etmek isterim gerçekten benimde sorunlarım var iletişim bozukluğu aslında hiç içine kapanık bir insan değilim ama genelde yanlış kelime seçimi ve karşımdaki insanı yanlış anlama gibi problemim var bunların dışında bir sohbet ortamında pasif kaldığım zaman çok kötü hissediyorum kendimi. ayrıca pek fazla konuda kendimi geliştiremediğim için genelde sohbet e ortak olamıyorum sizlerin e görüşlerini almak isterim teşekkürler…
18 Mart 2011, 18:34 tarihinde
Önceliklee herkezin fikrine saygı duyuyorum suan sizin yazdığınız şeylerden bile bir çok bilgi edindim..yaşım henüz 13 asiye abla size bir sorum olacak bana o kitabin adını söylermisiniz gerçekten çok merak ediyorum hemen alıp okuyacağım.. cevabınızı bekliyorum..
23 Mart 2011, 14:27 tarihinde
öncelikle herkeze merhaba,
yazılarda anladığım kadarıyla herkez iletişimsizlikten dert yanıyor.Bunun altında yatan en büyük sorun kendimce öz güven. bir insanın öz güveni yoksa hayattan ne zevk alabilir nede insanlarla rahat ve çekinmeden iletişim kurabilirsiniz.insanda özgüven olmamasının nedenleri fiziksel kusurlar, ailede ki konumun(sana davranma şekilleri) veya küçükken yaşadığınız bir takım olumsuz hatıralar olabilir.insan gelişimi üç aşamadan oluşur en önemli aşamada kişilik kazanma aşamasıdır.Kişilik kazanma küçük yaşlarda başlar.1 ve 6 yaş arası diye okumuştum bir yerde.
herneyise konu dağaldı . birazda kendimden bahsedeyim. Şuan 20 yaşındayım son 2 yıla kadar bende insanlarla iletişim kurmakta zorlanıyor ve söylemek istediğim şeyleri dile getiremiyordum.(samimi olduğum insanlar hariç). bunun sebebini kendimce özgüven eksikliği olarak adlandırıyorum. bendeki özgüven kaybı tamamen fiziksel nedenlere dayanıyordu . Dişimin çarpıklığı , burnumun yamukluğu ve sayabileceğim birkaç tane daha sebep. aslında bunları insanlardan çok kendim görüyor ve kendimi onlardan farklı (ucube) bir insan olarak görüyordum ama zamanla bunları kafama takmamaya çalıştım ve başardımda .artık özgüvenini kazanmış bir insandım . şimdi insanlarla konuşmaktan çekinmiyor ve hatta tanımadığım insanlarla çok rahat şekilde iletişim kurabiliyorum. birazda içimi dökmüş gibi oldum ama ortamın sıcaklığı ve samimiyeti ne güvenerek bunları paylaşma gereği duydum.
Uzun lafın kısası herşey özgüvende bitiyor. bi söz benim çok hoşuma gider”kafana tokadan başka birşey takma” .
özgüveniniz varsa . iletişim problemi yaşamazsınız.
özgüveniniz varsa, herşeyi başarabilirsiniz,
özgüveniniz varsa herşeyi başarabilirsiniz.
biran önce özgüveninizi kazanın ve aradaki farkları görün.
11 Mayıs 2011, 14:01 tarihinde
evet iletisim cok onemli ama her insanla iletisime girmek icin kendimizi cok gelistirmemiz gerekiyio ya herkesi anlamali yada bakis acimiz cok genis olmali ben bazi insanlardan cok rahatsiz oluyorum keyif alamiyorum o yuzden bazi ortamlardan cok soguyorum ozamanda ortam degistirmek istiyyorum
11 Mayıs 2011, 21:17 tarihinde
aslnda olesıne karmasıkkı hayat benım ıcın ne yapmam gerektıgını hıc bılmıyorum.bazen cok mutlu oluyorum bazen ıse cok huzursuz ve mutsuz maddı sıkıntılar yasıyorum arabam olsunda ıstıyorum bunları yasarken tatıl gunlerımde gezmek ıstıyorum aılemle param olmadıgı ıcın sans oyunlerına verıyorum kendımı kazanamıyorum butun kazandıgımıda bu oyunlara verıyorum kendıme engel olamıyorum
ne yapmam gerek kız arkadasım da benı terk ettı butun aksılıkler ust uste gelıyor psıkolojım cok bozuldu ne yapmam gerekı..
12 Mayıs 2011, 12:44 tarihinde
benim sorunum hayata renk katamamak…üretmeden tüketiyorum ufak seylerle mutlu olurum hayatımı sıkıntılarımı sorunlarımı sevinçlerimi seviyorum cünkü benimler..probleri konusarak hep hallederimm..ne istediğimi bilmemek benim sıkıntım bişi eksik kitap aşk okul aile cocuk hersey tamam..25 yasındayım iki kızım harika bi kocam var ama ben sıkılıyorum…saksafon kanun yada keman bi enstrüman calmak isterdim resim yapamam yada cok zeki olup buyuk paralar kazansam….kurslar beni tatmin etmiyo egitmenler kötü motive yok..nakış dikiş yada iş makinaları kursu bana ne katar hiç bişi….bu yazıda bile ne istediğim sorunum belli degil..kitap mı yazsam yada fransızca mı öğrenmeli..??*bu arada baska erkekler tarafından duydugum iltifatlar cok hosuma gidiyor..hep begenilmek istiyorum ..oysa ki gerek yok eşimi seviyorum …HERSEYİN FARKINDAYIM ama farkındalığımı farkedemiyorum heeeelllppp mmmeeee
23 Mayıs 2011, 13:36 tarihinde
herseyım var ama mutlu deılım.kendımı gelıstırmek ıstıyorum ama cesaretı buluyorum ımkanım yok cevremden dolayı.kımseyı kırmadan bırseyler yapma pesındeyım ama bır seyler yapmam ıcın bazıkı konularda cevremle uyusmuyorum.kımseyı kendım gıbı aynı duzeyde gormuyorum.belkı cok bılıyorum belkı de hıc bılmıyorum.mılletın bıldıklerı benım ıcın cocun oyuncagı gıbı gelıyor.dıllendırılmeyecek seylerı dıllendırıyorlar cok komıgıme gıdıyor.bende haylıyle bılmıyormus gıbı yapıyorum kı yanımdakıler kendılerını benden asagıda gormesınler.baska cewrelere yoneldıgımde de yanımda kı az sevıyedekı ınsanlareı kırmaktan korkuyorum.bana cozum ureten arkadaslar varsa lutfen yazabılırler.tesekkurler
19 Haziran 2011, 16:41 tarihinde
bende hayata dair ne yapacagını bilmeyenlerdenim.günlerim çok boş geçiyor nereden nasıl baslayacağımı kestiremiyorum artık bana yardımcı olursanız cok sevinirim.
04 Temmuz 2011, 20:52 tarihinde
hayat denen sey ne garip demi seversin hemde deliler gibi ama sevilmezsin ..sevmezsin ama karsı tARAF seni deliler gibi sever bir türlü orta yolu bulamazsın ..bi yandan hayatını düsünürsün iyi bi gelecek iyi bi hayat bi yandanda askı düsünürsün hic bir seyim olmasın yeterki onunla olayım dersin.günler hep boyle gecer is mi ? ask mı düsünür durursun ama hep ask agır gelir o tartıda artık bütün hayatını onun üzerine kurarsın kurdugun her hayalde o olur onu en saf en temiz duygularla seversin onu sonra ne olur ugruna olecek kadar sevdigin kisi sana ihanet eder hemde seni hic düsünmeden sonra pismanlıklar baslar keske gelecegim icin birseyler yapsaydım keske hayatımı mahvetmeyeyimlerle gecer .. sonucmu sonuc ne biliyomusunuz herkes sectigi yoldan gider keske dememek icin cok iyi kararlar vermeliyiz zararın neresinden donülürse kar hic bir sey icin gec kalmıs degiliz
11 Temmuz 2011, 13:57 tarihinde
ben de 15 yasindayim belkide tam ergenlik cagindayim.nerdeyse her gunumde evde bos bos geciriyorum.evde oturmayi sevmem ama genelde evde olurum.maddi durumumuz pek iyi degil.mesela bu yazin okullar kapaninca calismak istedim.hayallerim vardi.lunaparka gitmek,vapur turu yapmak,bilmedigim yerleri gezip gormek vs. Ama ilk gunden sonra annem calisma bosver dedi oysa ben calismak istiyordum ama annemi kiramamistim ve daha snra gitmedim.evden cikip arkadaslarimla gezmeyi cok seviyorum ama annem pek arkadaslarimla gezmemi istemiyn cunku bi arkadaslarina bk bide kendine bak diyo bunu demesininde nedeni benim tam 3 kere kolumu ve 1 kere ayagimi kirmam.(sadece zayifim boyum 1.75 kilom 56)nerdeyse hayati tam olarak asosyal olarak yasiyorum.bu yuzden gunlerim cok sIkIci geciyo.ne yapmami onerir siniz?ben de 15 yasindayim belkide tam ergenlik cagindayim.nerdeyse her gunumde evde bos bos geciriyorum.evde oturmayi sevmem ama genelde evde olurum.maddi durumumuz pek iyi degil.mesela bu yazin okullar kapaninca calismak istedim.hayallerim vardi.lunaparka gitmek,vapur turu yapmak,bilmedigim yerleri gezip gormek vs. Ama ilk gunden sonra annem calisma bosver dedi oysa ben calismak istiyordum ama annemi kiramamistim ve daha snra gitmedim.evden cikip arkadaslarimla gezmeyi cok seviyorum ama annem pek arkadaslarimla gezmemi istemiyn cunku bi arkadaslarina bk bide kendine bak diyo bunu demesininde nedeni benim tam 3 kere kolumu ve 1 kere ayagimi kirmam.(sadece zayifim boyum 1.75 kilom 56)nerdeyse hayati tam olarak asosyal olarak yasiyorum.bu yuzden gunlerim cok sIkIci geciyo.ne yapmami onerir siniz?
12 Temmuz 2011, 13:49 tarihinde
Ben akıllı oldugumu düşünmüorm bazen:) ama zeki oldugumu biliorum.. İnsanların bakışlarını, gülmeden önceki yuz ifadelerinin gülmeye hazrlanışını,mimiklerini özenle izliorum.. Ve çok farklı duygular içersine düşüorum.. Bence sizde yakın bir arkadaşınız yada yakın bi aile ferdinizin konusurken,gülerken veyahut bu eylemleri yapmadan önceki yüzlerinin bu eyleme hazırlanışını dikkatle izleyn farkı görceksinz..
14 Temmuz 2011, 05:14 tarihinde
gercekten ozguven cok onemli bi bakiyrm omuzlarim cok dik icimden kendime cearet veriyrm ama diger yandan da bilmyrm iste arkadaslar ben kac aydir biraz sosyal fobi cekiyrm… aslinda herseye olumlu davranmak pozituf dusunmek gok guzel bunu biliyrm ama yapmyrm
11 Ağustos 2011, 16:27 tarihinde
kendimize ve hayata karşı dik durmalıyız ve herşeyden önce özgüven sorunumuzun nedenını bulup üstüne gitmeliyiz.biz çoğu insandan şanslıyız neden mı? çünkü biz eksiklerimizn farkındayız ve çabalıyoruz ancak çoğu farkında bile değil.benim de zamanı nasıl değerlendireceğimi bilememe sorunum var farkındayım saatler ,günler ,aylar ve yıllar anlamsız ,boş geçiyor .farkındayım ama hiç bişey yapamıyorum anlamsız herşey.
12 Ağustos 2011, 22:19 tarihinde
mrb arkadaşlar,
yazılarınızı paylaştığınız için hepinize tşk ederim.üniversite bitti çalışıyorum ve boş durmuyorum,sınavlara giriyorum ve istediğim sınavı kazandım,derlerime devam ediyorum fakat etrafımdaki en yakın arkadaşlarım ve ailem dahil bu mutluluğumu benimle paylaşmıyor..sadece yaşantımın monoton geçmesine neden olan bir örnek..istediğim bir arkadaş çevresi bulamıyor,yapmak istediklerimi yapamıyorum,her zaman mutsuzum.yaşantımda sadece 1 arkadaşım olsun o da benim dostum olsun her şeyimi onunla paylaşayım,o da benimle ilgilensin,benzsiz olmasın istiyorum.bu düşüncem beni çok yıpratıyor.eski arkadaş ortamlarına katılıyorum sıkıcı geliyor,kaçıp gitmek istiyorum,kendimle başbaşa olmayı seçiyoruö.bu durumda kendime nasıl bir yol çizmem gerek,nasıl bu durumdan kurtulup mutlu olmayı başarabilrim..? yardımınız için teşekkür ederim,
21 Ağustos 2011, 17:53 tarihinde
s.a. tum dostlarıma tesekkurler . her bır yorumdan o kadar guzel şeyler aldım kı anlatamam. kalbınızdekı guzellıklerı yansıtmışsınız. kendımı anlatmakta çok zorlanan bırıyım . bu da cekıngen bıri olmamla ılgılı sanırım . her ınsana karsı samımı olamıyorum .hep kafasının arkasında ne var dıye dusunuyorum . bu da benı hep ortamdan soğutuyor . ozellıkle de bır bayanla ılk tanıştığımızda durgunlaşıyorum . kafamdan gecen hıç bırseyı ona anlatamıyorum . sankı bırı bana fren yapıyormuş gıbı gelıyor . bu frene engel olamadıgımdan bır bayanla erkekler kadar dıyoloğum olmuyor . aslında benı tanıyanlar ıçın komik , durust ,cok ıyı bır ınsanım . bazı seylerı bugun gozden gecırdım ve cızgı cektım hayatın bundan oncesıne . kendını toplumdan soyutlamak ,utangac olmak , alıgılama eksıklığı , kendını karsı tarafa anlatabılme gıbı sorunlarımla ılgılı her turlu görusunuz benım için önemlidir e-mail lerınızi beklıyorum . tesekkurler.